بررسی آزمایشگاهی تأثیر جایگزینی سبکدانههای پومیس و اسکوریا با ماسه طبیعی بر خواص ملاتهای سیمان- سربارهای
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم
2 گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلیتکنیک تهران)
3 گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22034/ceej.2024.60710.2340چکیده
در این تحقیق، تعداد 11 طرح اختلاط شامل یک طرح مرجع و ده طرح ملات سیمان- سربارهای ساخته شدند. نسبت آب به سیمان در همه طرحها 40/0 بود. در ده طرح مذکور از پودر سرباره کارخانه فولاد اهواز بهجای %30 سیمان استفاده گردید. در پنج عدد از طرحها بهجای بخشی از سنگدانه های طبیعی از سبکدانه اسکوریا و در پنج طرح دیگر از سبکدانه پومیس استفاده گردید. در انجام آزمایشها نمونههای مکعبی و منشوری به ترتیب به ابعاد 50 و 40×40×160 میلیمتر استفاده شدند. نمونهها همگی در دو محیط شامل آب شرب اهواز و دمای محیط آزمایشگاه عملآوری شدند. در هر ده طرح، اختلاط جایگزینی سبکدانه های اسکوریا و پومیس بهصورت %30، %40، %50، %60 و %70 با سنگدانه های طبیعی بوده است. برای تعیین خواص رئولوژی، مکانیکی و دوام آزمایش میز جریان، آزمایشهای مقاومتهای فشاری و خمشی و آزمایشهای مقاومت الکتریکی، جذب آب حجمی، عمق نفوذ آب و میکروسکوپ الکتریکی انجام شدند. %50 و %30 پومیس بهجای ماسه برای نمونههای عملآوری شده در آب شرب و دمای محیط آزمایشگاه بهینه هستند. کاربرد اسکوریا به میزان %30 و %40 بهجای ماسه برای نمونههای عملآوری شده در آب شرب و دمای محیط آزمایشگاه نیز بهینه میباشند. در نتیجه نمونههای عملآوری شده در دمای محیط آزمایشگاه طرح بهینه %40 اسکوریا و نمونههای عملآوری شده در محیط آب شرب طرح بهینه %50 پومیس در سن 91 روزه به ترتیب به میزان %14 و %5 نسبت به نمونههای طرح مرجع محیط آب شرب، افزایش مقاومت فشاری داشتند.