ساسانیان در دربار خاندان لیان (502 – 557 م.)
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه تاریخ و ایرانشناسی
doi
10.22111/jhr.2021.37215.3047چکیده
نیمۀ نخست سدۀ ششم میلادی، شمال چین عرصۀ نزاعهای درونی خاندان وِی بود و در جنوب، دورهای از صلح و آرامش برقرار بود. خاندان لیان در طی سالهای 502 – 557 بر بخش بزرگی از جنوب چین حکومت میکرد و پایتخت آنها میزبان راهبان و بازرگانان خارجی شده بود. در این دوره منابع تاریخی لیان، اطلاعاتی مهمی از مناسبات چین و ایران در دورۀ ساسانی در اختیار ما میگذارند. علاوه بر لیانشو که گزارشهایی از ارسال سفیر توسط شاه پارس به دربار لیان در سالهای 530، 533 و 535 ارائه میدهد، لیان جیگونتو(Liang Zhigongtu) حاوی پرتره از سفیر پارس و کتیبهای در مورد پارس و سفیر آن است که بسیار جالب است. در این آثار برای نخستین بار اطلاعاتی از نام بنیانگذار سلسله ساسانی و شاهزاده-ای موسوم به کیتو آورده شده است که در نوع خود منحصر به فرد است. با توجه به اهمیت این منابع و ناشناخته ماندن آنها، مقاله حاضر سعی دارد تا به روش تحلیلی-توصیفی اطلاعات آنها را با یکدیگر مقایسه و بررسی کند. همچنین درحالیکه خسرو انوشیروان در واپسین سالهای حکومت قباد ساسانی عملا ادارهکننده کشور بود، تطبیق کتیبۀ فوق با متون پهلوی و اسلامی گویای این است که شاهزاده « کیتو » در کتیبۀ جیگونتو همان خسرو اول است.