سنجش توسعۀ پایدار محله ای (مطالعۀ موردی : شهر خرمآباد )
نویسندگان
1 کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران.
2 استادیارجغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران.
3 استادیارجغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه گیلان، گیلان، ایران.
doi
چکیده
تحلیل پایداری و وضعیت شاخصه ای پایداری در سطح محلههای شهری به عنوان رهیافتی جهت دستیابی به توسعۀ پایدار شهری همواره یکی از اهداف مدیران شهری بوده است. بر این اساس هدف از این پژوهش بررسی وضعیت توسعه پایدار محلهای در سطح محلات شهر خرمآباد و به طور کلی شناخت وضعیت متفاوت بین محلات و نشان دادن سطوح مختلف محلات از نظر شاخصهای توسعهپایدار محلهای بوده است. با توجه به نتایج حاصل از آزمون آنوا، در همهی شاخصهای توسعهی پایدار محلهای (شاخص اجتماعی ـ فرهنگی، اقتصادی، زیست محیطی، کالبدی)،بین محلات مورد بررسی از نظر تفاوت میانگین ها اختلافات معنادار است به عبارت دیگر در سطح معناداری آزمون فیشر برای هرچهار شاخص برابر با 0/000 می باشد و در سطح اطمینان 0/95 درصد کوچکتر از0/05 است بنابراین تفاوت معنی داری از نظر میانگین بین گروه ها وجود دارد و همه محلات از نظر این شاخصها در وضعیت متفاوتی قرار دارد. همچنین به منظور پاسخگویی به سوال پژوهش وجهت تعیین سطوح همگن توسعه پایدار محلهای و رتبهبندی محلات از نظر سطح برخورداری از شاخصهای توسعهی پایدار محلهای از نتایج تحلیل خوشهای و آزمون توکی استفاده شده است.بر اساس نتایج حاصل از آن محله شیرخوارگاه دارای توسعه پایدار محله ای بالا در سطح 3 (پایدار)، محلهه ای ساحلی خواجوی، تفکیکی دلفان، شهدا، فازیک، علوی دارای توسعه پایدار محله ای متوسط در سطح 2(نیمه پایدار)، محله کرگانه، اسپستان شرقی و گل سفید دارای توسعهپایدار محلهای پایین در سطح 1 (ناپایدار) در محدوده مورد مطالعه میباشند.
