ارزیابی آزمایشگاهی رفتار ماسه مسلح ‌شده به ژئوگرید قرار گرفته بالای حفرات دوقلو

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران

2 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران

3 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران

4 گروه مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکز، تهران

doi
10.22034/ceej.2024.59826.2313
چکیده

مطالعه حاضر، به بررسی رفتار خاک ماسه‌ای دارای حفرات دوتایی مسلح شده با ژئوگرید مقیاس‌ شده تحت اثر بارگذاری استاتیکی به‌صورت آزمایشگاهی می‌پردازد. تفاوت مهم مطالعه فوق در مقایسه با مطالعات مشابه انجام‌ گرفته در زمینه تسلیح خاک‌های بدون و با حفره، استفاده از مسلح­ کننده‌های مقیاس شده است. تأثیر دانسیته نسبی خاک، فاصله افقی و عمق مدفون‌شدگی حفرات، فاصله عمودی لایه‌های مسلح­ کننده و عمق مدفون‌شدگی لایه اول مسلح­ کننده بر رفتار بار- نشست خاک مسلح شده و جابه ­جایی افقی حفرات مورد بررسی قرار گرفته است. جهت بررسی چگونگی شکل‌گیری گوه‌های گسیختگی، نحوه گسیختگی خاک زیر پی و میزان کرنش برشی پدید آمده در اثر اعمال بار در محل گوه‌های گسیختگی از روش سرعت­ سنجی تصویری ذرات (PIV) استفاده ‌شده است. ارزیابی نتایج به‌دست ‌آمده نشان داد که با افزایش فاصله عمودی مسلح ­کننده‌ها و عمق مدفون‌شدگی لایه اول مسلح ­کننده، سربار قرار گرفته بر روی مسلح کننده‌ها و مقاومت اصطکاکی بین مسلح ­کننده‌ها و خاک ماسه‌ای افزایش ‌یافته و متعاقب آن ظرفیت باربری خاک ماسه‌ای با حفرات دوتایی مسلح شده افزایش‌ یافته است. همچنین، نتایج بیانگر این بود که تسلیح خاک متراکم با دو لایه ژئوگرید باعث افزایش ظرفیت باربری خاک ماسه‌ای متراکم با حفرات دوتایی مسلح شده به ­میزان 8/51% در مقایسه با خاک ماسه‌ای متراکم با حفرات دوتایی بدون مسلح­کننده شده است. در نهایت، ارزیابی خروجی‌های تحلیل PIV نشان‌دهنده این موضوع بود که نرخ کرنش برشی شکل‌ گرفته در اثر بارگذاری در محل گوه گسیختگی زیر پی با افزایش تعداد لایه‌ها و عمق مدفون‌شدگی لایه اول مسلح ­کننده، کاهش‌ یافته است.