پیش بینی طول عمر مفید و ارزیابی چرخه حیات بتنهای پوزولانی
نویسندگان
1 دانشکده معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
2 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی و علوم طبیعی، دانشگاه آنتالیا بیلیم، آنتالیا، ترکیه
3 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه پیام نور تبریز و مدرس گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز
doi
10.22034/ceej.2024.61027.2338چکیده
امروزه، الزامات مربوط به حفظ محیطزیست و میل به توسعه پایدار سبب شده است تا اغلب محققین علوم مواد، شیمی و محیطزیست و همچنین مهندسان عمران و معماری درصدد باشند تا در ساخت بتن و سازههای بتنی از مواد پسماندی استفاده کنند. یکی از مهمترین مسائل زیستمحیطی سازه های بتنی مصرف سیمان میباشد. افزایش دمای کره زمین و افزایش غلظت گازهای گلخانهای، محققان را بر آن داشته تا به منظور کاهش سمیان مصرفی و ردّپای کربن ناشی از تولید بتن، از پرکنندهها و افزودنیهای بتن با استفاده از مواد جدید نظیر پلیمرها و یا پوزولانها، به عنوان گزینه زیست محیطی اقدام نمایند. هدف اصلی این مقاله معرفی بتن دوستدار محیط زیست با استفاده از پوزولانها (سرباره، دوده سیلیس و خاکستر بادی) میباشد. بدین منظور، آزمایشهای متفاوتی با چهار طرح اختلاط متفاوت انجام گرفت و پارامترهای گوناگونی از جمله طول عمر مفید بتن و سازگاری با محیطزیست با استفاده از نرمافزار Life-365 محاسبه گردید. نتایج حاکی از آن است که استفاده از پوزولانها اگر به مقدار 40% وزن سیمان باشد به طوری که مقدار دوده 15% و سرباره 25% باشد، بهترین عملکرد را از نظر سازگاری با محیط زیست خواهد داشت. در این صورت نفوذپذیری کاهش و طول عمر بتن در محیطهای خورنده کلراید افزایش یافته و در نتیجه از رسیدن یون کلر به سطح میلگرد به مقدار زیادی جلوگیری میشود.