مدلسازی تحلیلی اتصالات تیر به ستون با جزئیات غیرلرزهای بهسازی شده با استفاده از بزرگکردن اتصال و پیشتنیدگی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود
doi
10.22034/ceej.2024.58965.2298چکیده
ناتوانی اتصالات تیر - ستون در ایفای نقش کلیدی خود در سیستم مقاوم لرزهای قاب خمشی موضوعی است که همچنان در خسارتهای قابل توجه و تهدید به فروپاشی ساختمانهای بتنآرمه در زلزلههای اخیر گزارش میشود. نقضهای اجرایی و طراحی ساختمانهای بتنآرمه بر اساس آییننامههای قدیمی، باعث شده جزئیات غیرلرزهای در بسیاری از اتصالات موجود مشاهده شود. تکنیک عملیاتی و مقرون به صرفه بهسازی به روش بزرگکردن ناحیه اتصال از نادر روشهایی هست که علاوه بر احیای عملکرد اتصال مستعد آسیب لرزهای، قادر است دسترسی به عملکرد بالا را امکان پذیر کند. در پژوهش حاضر، با کمک مدلسازی عددی به روش پیشنهادی و نتایج در دسترس آزمایشگاهی، تاثیر ابعاد بزرگشدگی در گسترش مشارکت تیروستون در ظرفیت برشی مشخص میشود. به طوری که محصور کردن %7 طول تیر توسط ادوات تقویتی، توانایی افزایش 30 درصدی حداکثر نیروی قابل تحمل را نسبت به نمونه تقویت نشده مستعد آسیب لرزهای، دارا میباشد. در نظر گرفتن اثرات لغزش آرماتورهای طولی تیر به روش غیر مستقیم اصلاح مشخصات مکانیکی آرماتور در مدلسازی تحت بارگذاری یکطرفه و چرخهای میتواند برای اتصالات موجود، %40 سختی و %5 نیروی نظیر تسلیمشدگی را به همگرایی بیشتر با پاسخ تجربی برساند. این رقم برای اتصالات تقویتشده به %35 برای سختی و %2/3 برای بار حداکثر کاهش می یابد. همچنین زوال درون چرخهای برای اتصالات تقویتنشده و عدم زوال برای اتصالات تقویتشده تایید میشود. به طور متوسط حضور تیر عرضی برای اتصالات غیر لرزهای، لرزهای و تقویتشده به ترتیب باعث افزایش %5/8 ، %7/4 و میانگین % 15/2 ظرفیت نیرویی اتصال میشود.