مطالعه تطبیقی شرط کاربرد صنعتی در حقوق اختراعات
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشیار 'گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22091/csiw.2018.573.1011چکیده
موضوعاتی به عنوان اختراع قابل ثبت میباشند که حاوی کاربرد صنعتی مشخص هستند. کاربرد صنعتی یعنی این که اختراع در حوزهی مشخصی از فعالیتهای اقتصادی قابل استفاده باشد . وجود شرط مذکور به دلایل اقتصادی، فقهی و اخلاقی ضرورت دارد. مطالعهی رویه موجود در ادارات ثبت اختراع و علایم تجاری آمریکا، اروپا و ژاپن نشان میدهد که این شرط زمانی احراز میشود که متقاضی بتواند کاربرد مشخصی را برای اختراع اثبات نماید. در حقوق ایران راجعبه مفهوم یا نحوهی ارزیابی این شرط مستندات خاصی وجود ندارد؛ اما به لحاظ دشواری احراز این شرط بر اساس معیارهای فنی توصیه میگردد که برای ارزیابی شرط کاربرد صنعتی از معیارهای ثانوی استفاده شود. در مقاله حاضر ابتدا مفهوم و مبانی اقتصادی، اخلاقی و فقهی این شرط تببین شده، و سپس شیوهی ارزیابی آن در ادارات ثبت اختراع مطرح جهانی یعنی ادارات ثبت اختراع و علامت تجاری آمریکا، اروپا و ژاپن مورد بررسی قرار گرفته و در پایان، پس ازمطالعهی موضع حقوق ایران پیشنهادات مقتضی ارایه میشود.