ارزیابی عملکرد کمی و کیفی علوفه حاصل از سریهای افزایشی یونجهحلزونی در مخلوط با سورگوم در شرایط کمآبیاری
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم و مهندسی محیطزیست، دانشکده کشاورزی و محیط زیست، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
doi
10.22059/jci.2021.312749.2470چکیده
جبران کمبود آب در بخش کشاورزی نیازمند بهرهگیری از روشهای صحیح مدیریت زراعی میباشد. هدف از اجرای این آزمایش بررسی اثرهای سطوح کمآبیاری براساس نیاز آبی گیاه سورگوم بر صفات کمی و کیفی الگوی کشت مخلوط سورگوم (Sorghum bicolor L.) و یونجهحلزونی (Medicago scutellata L.) بود. این آزمایش بهصورت کرتهای خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار طی دو سال زراعی 98-97 و 97-96 در کرمانشاه اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سطوح آبیاری 50، 75، 100 و 125 درصد (بهعنوان کرتهای اصلی) و نسبتهای کشت خالص سورگوم، کشت خالص یونجهحلزونی، کشت 100 درصد سورگوم توأم با سریهای افزایشی 50، 75 و 100 درصد یونجهحلزونی (بهعنوان کرتهای فرعی) بود. براساس نتایج آزمایش بیشترین عملکرد علوفه تر و خشک (بهترتیب 45/53578 و 68/13302 کیلوگرم در هکتار) در کشت 100 سورگوم+ 100 یونجهحلزونی و در تیمار 125 درصد نیازآبی حاصل شد که علاوه بر استفاده مؤثر از زمین (نسبت برابری زمین 29/1)، افزایش 82/834 کیلوگرم در هکتار علوفه تر و 36/63 کیلوگرم علوفه خشک را در مقایسه با کشت خالص سورگوم با نیاز آبی 125 درصد در پی داشت. با کاهش سهم یونجهحلزونی در مخلوط، میزان پروتئین 05/11 درصد کاهش یافت. همچنین بیشترین درصد خاکستر خام (79/11 درصد) و ماده خشک قابل هضم علوفه (04/81 درصد) در علوفه در تیمار کشت خالص سورگوم و بیشترین درصد الیاف غیرمحلول در شوینده اسیدی در الگوی کشت خالص یونجهحلزونی (94/30 درصد) مشاهده شد. بهطورکلی ممکن است که کشت مخلوط سورگوم با یونجهحلزونی (تراکم 100:100)، علاوه بر بهبود کمی و کیفی علوفه، افزایش بهرهوری آب را نیز در پی داشته باشد.