بررسی مؤلفههای خودشکوفایی در کتاب 365 قصه برای شبها سال با تکیه بر آرای آبراهام مازلو
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گنبدکاووس
2 دانشیار گروه ادبیات فارسی دانشگاه گنبد کاووس
3 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی گنبدکاووس
doi
10.30465/lir.2025.50172.1933چکیده
یکی از مهمترین و مؤثرترین روشهایی که امروزه میتوان از طریق آن مطالب و نکات آموزشی را به کودکان انتقال داد، استفاده از کتابهای قصه و داستان است.جستار حاضر، در پی آن است تا با روشی توصیفی – تحلیلی و استفاده از رویکردی بینرشتهای، کتاب 365 قصه برای شبهای سال که برای گروه الف و ب نوشته شده است را بر اساس نظریهی آبراهام مزلو مورد بررسی قرار داده و به این پرسش پاسخ دهد که: نمودهای گوناگون خودشکوفایی در نظریهی مزلو، به چه شکلهایی در این کتاب جلوهگر شدهاند. . بر اساس یافته-های پژوهش: شاخصههایی همچون درک بهتر از واقعیت و رابطهی آسان با آن، همدردی، شوخ طبعی فلسفی و غیرخصمانه، خلاقیت، پدیرش خود، دیگران و طبیعت، مسألهمداری و ... که از مهمترین مؤلفههای خودشکوفایی از منظر مازلو هستند، در بسیاری از قصههای این کتاب وارد شده است و کودکان با شنیدن و خواندن این قصهها میتوانند مورد تعلیم قرار گرفته و با این مفاهیم آشنا شوند و در آینده، مسیرشان برای ارتقای شخصیت و رسیدن به درجهی فردی با ویژگیهای شخصیت خودشکوفا، که در آرای مازلو، بالاترین مرحلهای است که میتوان به آن دست یافت، هموارتر گردد.