دریای مکران در اسناد و منابع تاریخی
نویسندگان
1 استادفرهنگ و زبان های باستانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، تهران.
2 دانشجوی مقطع دکتری، فرهنگ و زبان های باستانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
3 استادیار، گروه فرهنگ و زبان های باستانی، دانشگاه تهران
4 استادیار پژوهشی، سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران-تهران
doi
10.22111/jhr.2020.26589.2416چکیده
منطقه باستانی مکران در جنوب شرقی فلات ایران و در سواحل شمالی دریای مکران قرار دارد که مرزهای آن از پارس و کرمان در غرب تا سند در شرق کشیده شده بود. این ناحیه وسیع از شمال هم به خراسان و سیستان تاریخی محدود بود. این منطقه از تاریخی چند هزارساله، تمدنی ارزشمند و موقعیت جغرافیایی ویژهای برخوردار است. دریای جنوبی ایران به اعتبار همجواری با سرزمین مکران در طی سدههای تاریخی بهعنوان "دریای مکران" نامیده شده و نقش مهمی در حوادث منطقه جنوب و جنوب شرقی ایران داشته است و بندرهای آن از دیرباز، جایگاه تجاری ممتازی داشتهاند. عبور کشتیها و کاروانهای تجاری که کالاهای هند، چین، یمن، دریای سرخ و سواحل شرقی آفریقا را برای مبادله به نواحی شرقی میآوردند، این ناحیه را به یکی از پر رفت و آمدترین مناطق تجارت دریایی و زمینی تبدیل کرده بود. شهرهای مکران همچون بندر تیز، فَهرج، بَمپور، کیج و ... از لنگرگاهها و استراحتگاههای مهم این راهها محسوب میشدند. در این مقاله تلاش بر آن است که با استفاده از منابع تاریخی و جغرافیایی پیشینه تاریخی دریای مکران موردبررسی قرارگرفته و علت تغییر نام تاریخی و ایرانی "مکران" پس از قرنها به "عمان" همراه با نقش استعمار انگلیس در این تغییر اعلام تاریخی موردبررسی و کندوکاو قرار گیرد و معلوم گردد چرا از زمانی که پای دول استعماری به اقصی نقاط دنیا منجمله آسیای مرکزی باز شد، بسیاری از کشورها تجزیه و اسامی و اعلام تاریخی و جغرافیایی با دخالت مستقیم تغییر یافت و نام تاریخی «دریای مکران» در اسناد جدید تاریخی و جغرافیایی زدوده و بهجای آن نام بیهویت و بی پیشینه «بحر عمان» قرار داده شد.