ارزیابی الگوهای مکانی زمانی محوطه های باستانی شهرستان سنقروکلیایی در GIS
نویسندگان
1 استادیار گروه باستان شناسی، دانشگاه شهرکرد
2 استادیار گروه باستان شناسی، دانشگاه شهرکرد
3 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه رازی
4 استادیار گروه باستان شناسی، دانشگاه شهرکرد
doi
10.22059/jphgr.2013.35834چکیده
مقالۀ پیش رو قصد دارد تا الگوهای مکانی ـ زمانی محوطههای باستانی شهرستان سنقروکلیایی را در محیط GIS مورد ارزیابی قرار دهد. برای دستیابی به این مهم، نخست منطقۀ مورد نظر با روش بررسی عمومی از دید باستانشناختی مورد مطالعه قرار گرفت. نتیجۀ این بررسی شناسایی دویستوهشتادوشش محوطۀ باستانی مربوط به دورههای مختلف بود که مواد و جامعۀ آماری این پژوهش را تشکیل میدهند. پراکنش محوطههای باستانی شناساییشده نسبت به متغیرهای ارتفاع، دوری و نزدیکی به رودخانههای اصلی، پوشش گیاهی مرتعی، شیب و جهت شیب و میزان بارش مطالعه شد. مطالعۀ بهعملآمده نشان داد که عوامل طبیعی مؤثر بر استقراهای انسانی و در پی آن، استقرارهای باستانی منطقۀ مورد مطالعه عبارتند از ناهمواریها، منابع آب، پوششگیاهی، نوع لندفرم و سازندهای زمینشناسی، شیب و جهت شیب که در این پژوهش به آنها پرداخته خواهد شد. همچنین بر اساس این پژوهش مشخص شد که عوامل طبیعی مختلف نقش متفاوتی را در توزیع محوطههای باستانی دورههای مختلف داشتهاند و همۀ آنها از قانونمندی یکسانی پیروی نمیکنند. درنهایت پس از تجزیهوتحلیل توزیع فضایی محوطهها، سه عامل ارتفاع، شیب و جهت شیب و نزدیکی به رودخانه، مهمترین و مؤثرترین عوامل زیستمحیطی در شکلگیری استقرارهای باستانی شهرستان سنقروکلیایی شناسایی شدند.