بررسی عملکرد مدیریت سرمایه گذاری در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی: شواهدی جدید از هلدینگ‌های تابعه

نویسندگان

1 دانشگاه تربت جام

2

3 دانشگاه علوم پزشکی همدان

4

doi
10.22051/jfm.2025.51049.3040
چکیده

هدف پژوهش حاضر مدیریت سبد سرمایه‌گذاری در زیرمجموعه‌های اقتصادی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با استفاده از رویکرد TVP-VAR آنتوناکاکیس و همکاران (2020)، طی دوره زمانی (27/01/1399) تا (03/02/1404) است. به علاوه، رویکرد براداستاک و همکاران (2022) به‌منظور ارزیابی کارایی مدیریت ریسک پرتفو، تعیین وزن بهینه و نسبت پوشش ریسک پرتفوها بر مبنای سه استراتژی نوآورانه شامل MVP،MCP  و MCoP مورد استفاده قرار گرفته‌است. یافته‌ها نشان می‌دهد وصندوق و شستا به ترتیب اصلی‌ترین انتقال‌دهنده و دریافت‌کننده نوسانات در شبکه هستند. تایج بازدهی انباشته پرتفوها نیز، نشان داد که استراتژی MVP در مقایسه با دو استراتژی دیگر، در بهینه‌سازی بازدهی انباشته به‌ویژه در شرایط بی‌ثباتی، عملکرد بهتری دارد. هر چند که منفی بودن بازدهی انباشته پویا بر مبنای دو رویکرد دیگر حاکی از عدم مدیریت صحیح ریسک در سیاست‌های سرمایه‌گذاری وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی است. به علاوه، نتایج مرتبط با نسبت پوشش ریسک نشان داد که کارایی پوشش ریسک تنها در پرتفوهایی معنادار است که شستا در آن‌ها به‌عنوان دارایی بلندمدت گنجانده شده است؛ به‌گونه‌ای که سایر ترکیب‌های پرتفو فاقد پوشش ریسک معنی‌دار بودند. بر این اساس می‌توان گفت بازنگری در کارکرد نهادی هلدینگ‌های وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در بازار مالی، در راستای بهبود تاب‌آوری پرتفوهای مالی و واگذاری هلدینگ‌های ضررده، ضرورتی اساسی تلقی می‌شود.