ضرورت فقهی طرح منطقهای عاری از سلاح هستهای : ممنوعیت سلاح هستهای از منظر حقوق بینالملل و اسلام
نویسندگان
1 استادیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
2 دانشآموخته کارشناس ارشد دیپلماسی و سازمانهای بینالمللی دانشکده روابط بینالملل وزارت امور خارجه
doi
10.22091/csiw.2017.815چکیده
موضوع کنترل تسلیحات به ویژه در گونهی اتمی و هستهای یکی از مهمترین مباحث حقوقی جهان معاصر تلقی میشود. برداشت از قواعد مبتنی بر منابع و اصول اسلامی به عنوان منبع تعیین و جهتدهی به رفتار دولتهای اسلامی در ارتباط با اینگونه از تسلیحات محل اختلاف است . ممنوعیت یا عدم ممنوعیت استفاده از سلاحهای کشتار جمعی، خصوصاً سلاح هستهای، از پرسشهای اساسی جهان امروز است که حقوق بینالملل و مقررات فراملی تاکنون نتوانسته اند ممنوعیت آن را اعلام نمایند و بر همین اساس هیچ ممنوعیتی در رابطه با تولید و نگهداری و استفاده از این سلاحها در مقیاس عام وجود ندارد. جمهوری اسلامی ایران به عنوان کشوری با قوانین مبتنی بر شریعت اسلام ضمن اعلام ممنوعیت تولید، نگهداری و استفاده از این سلاحها بر اساس اندیشههای فقه اسلامی، طرح خاورمیانهی منطقه عاری از سلاح هستهای را ارایه داده است که بیانگر پیشرو بودن اسلام در این زمینه است. .