تحلیل اثرات الزامات نقدینگی و سرمایهای بر ثبات مالی بانکهای ایران (با توجه به قوانین بازل III)
نویسندگان
1
2
3 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
4 دانشگاه تهران
doi
10.22051/jfm.2024.46399.2900چکیده
لزوم به کارگیری الزامات توافقنامه بازل III به منظور بهبود عملکرد نظام بانکی در کشور و کاهش اثرات ریسکهای متوجه این بخش، این مطالعه را بر آن داشت تا به بررسی میزان عملیاتیسازی رهنمودهای بازل III و اثر آنها بر عملکرد نظام بانکی در ایران بپردازد. در این راستا، این پژوهش با استفاده از اطلاعات حاصل از صورتهای مالی سالانه 16 بانک نمونه شامل، بانک اقتصاد نوین، پارسیان، تجارت، سینا، صادرات، کارآفرین، ملت، پست بانک، سامان، پاسارگاد، دی، شهر، گردشگری، سرمایه، آینده و خاورمیانه برای دوره سالانه از سال 1392 تا 1400 به مطالعه وضعیت نظام بانکی در ایران میپردازد. این پژوهش با استفاده از مدلهای DID بررسی مزبور را انجام میدهد. یافتههای تجربی نشان داد، در حضور الزام نسبت خالص سرمایهگذاری پایدار، اندازه بانک دارای اثر مثبت بر شاخص ثبات بانکی است. این امر برای نسبت موجودی نقد به دارایی نیز صادق است. با این حال، اثر نسبت سود خالص به حقوق صاحبان سهام و نقدینگی (نقدشوندگی) بر ثبات بانکی با فرض الزام نسبت خالص سرمایهگذاری پایدار منفی است. در سطح 5 درصد اثر اندازه بانک، نسبت سود خالص به حقوق صاحبان سهام، موجودی نقد به دارایی، نقدینگی و فرار سرمایه تحت شرایط اعمال الزام نسبت سرمایه 8 درصدی دارای اثر معنی دار بر ثبات بانک های مورد بررسی است.