بررسی اثر تقویم زراعی بر پتانسیل بهرهوری آب اقلیمی (PCWP) ذرت در دشت مغان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران و محقق بخش تحقیقات خاک و آب مرکز تحقیقات
2 استادیار موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
3 استاد، آبیاری و زهکشی گروه آبیاری و آبادانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران.
4 استادیار، موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
doi
10.22059/jci.2020.293896.2313چکیده
چکیده پتانسیل بهرهوری آب اقلیمی (PCWP) شاخصی مهم برای کمیسازی اثربخشی عوامل ذاتی بر بهرهوری فیزیکی است. یکی از عوامل مهم مؤثر بر این شاخص تقویم زراعی است. با توجه به اهمیت زراعت ذرت و ضرورت ارتقای بهرهوری آب، شاخص PCWP برای هشت تقویم زراعی و پنج مزرعه ذرت در سال زراعی 95-1394 بررسی شد. تقویمهای زراعی از منابع رسمی موجود و جلسات کارشناسی احصا شد. اجزایPCWP از مدل رشد فائو (عملکرد) و روش استاندارد پنمن- مانتیث- فائو (تبخیر- تعرق) تعیین شد. برای ذرت علوفهای میانگین PCWP در کشت دوم نسبت به کشت اول 23 درصد افزایش داشت و از منظر ارتقای بهرهوری آب تقویمهای کشت دوم توصیه میشود. با وجود افزایش 7/13 درصدی PCWP در کشت دوم ذرت دانهای، استفاده از تقویمهای کشت اول توصیه میشود. با توجه به تغییرات بهرهوری آب (WP) و اجزای آن، تخصیص آب و برنامهریزی آبیاری بر مبنای ETc و متناسب با تقویم زراعی ضروری است. برای مقایسه و تحلیل درست در انتخاب تقویم زراعی، استفاده از WP بر مبنای ETc و عملکرد واقعی مناسب نبوده و لازم است از مقادیر PCWP بر مبنای پتانسیل تولید اقلیمی (CPP) در شرایط آبی (IPP) و ETc استفاده شود.