مدل های عاملی و کم بازدهی بلندمدت عرضه های اولیه

نویسندگان

1

2

3

4 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

doi
10.22051/jfm.2024.43320.2806
چکیده

پژوهش حاضر با استفاده از مدل­­های عاملی و تحلیل­های سری زمانی به بررسی یکی از ناهنجاری­های مرتبط با عرضه‌های اولیه به نام پدیده "کم بازدهی بلند مدت عرضه‌های اولیه"، در بازارهای مالی ایران پرداخته است. پدیده مذکور به طور وسیع و در سه سطح  1-کل بازارهای مالی ، 2- بازارهای بورس و فرابورس تهران و 3- صنایع مختلف مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. برای این منظور داده های 57 ماه بعد از تغییر مقررات عرضه عمومی سهام در بهمن ماه 1395 انتخاب و با 3 مدل عاملی متفاوت، شامل فاما و فرنچ (1993)، فاما و فرنچ (2015)، مدل هو و همکاران (2015) برای سه دوره 12و24 و 36 ماهه مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد عرض از مبدا مدل‌های مورد بررسی در هیچ یک از دوره­ها و برای هیچ یک از مدل­ها و در هیچ یک از بازارها و صنایع معنی‌دار نبوده و از این رو می­توان مدعی شد در دوره های مورد بررسی، شواهد کافی جهت حمایت از پدیده کم یا پُربازدهی عرضه‌های اولیه در ایران وجود ندارد.