اثر عدم قطعیت سیاستی و اقتصادی بر بیثباتی بخش بانکی در بورس اوراق بهادار تهران (رویکرد پارامتر – متغیر زمان)
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
2
3 دانشگاه رازی
doi
10.22051/jfm.2024.41325.2720چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تاثیر عدم قطعیت (نااطمینانی) اقتصادی و سیاستهای دولتی بر بیثباتی قیمتی بخش بانکی در بورس اوراق بهادار تهران با در نظر گرفتن ناپایداری ساختاری در پارامترهای مدل میباشد. در این راستا، به منظور برآورد نااطمینانی متغیرهای پژوهش، انواع مدل های متقارن، نامتقارن و غیر خطی GARCH برآورد شده و در نهایت بر اساس معیارهای اطلاعاتی و معنیداری ضرایب عدم تقارن، مدل EGARCH به عنوان الگوی بهینه انتخاب گردید. در ادامه تاثیر شاخصهای نااطمینانی بر بیثباتی شاخص بخش بانکی در قالب مدل خودبازگشتی برداری پارامتر متغیر - زمان ( TVP-VAR ) مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش از دادههای ماهانه در دوره زمانی 1389:4-1399:6 استفاده شده است. نتایج برآورد نهایی مدل پژوهش حاکی از متغیر بودن ضرایب تاثیر شاخصهای نااطمینانی بر بیثباتی بخش بانکی است. به صورتیکه تاثیر عدم قطعیت سیاستهای دولتی (متغیر نااطمینانی درآمدهای مالیاتی) بر بیثباتی بخش بانکی در ابتدا منفی و در انتهای دوره مثبت برآورد شده است. بر اساس توابع عکسالعمل آنی ( IRF )، تأثیر نااطمینانی تورم به عنوان شاخص نااطمینانی اقتصادی بر بیثباتی بخش بانکی مثبت برآورد شده است. همچنین، تاثیر نااطمینانی سیاستهای دولتی از کانال نااطمینانی نرخ ارز تاثیری مثبت بر تلاطم بخش بانکی در بورس اوراق بهادار داشتهاست. با این حال نااطمینانی سیاستهای دولتی بر اساس شاخص نااطمینانی درآمدهای مالیاتی تاثیرگذاری منفی بر بیثباتی قیمتی بخش بانکی داشتهاست و این تاثیر به تدریج کاهش پیدا کرده است.