مقایسه وجوه تشابه و اختلاف نواندیشی دینی در ایران و مصر (با تکیه بر آراء شیخ هادی نجمآبادی و شیخ محمد عبده)
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد واحد نیشابور
2 استادیار و عضو هیئت علمی رشته علوم سیاسی ،دانشکده علوم سیاسی واحد تهران مرکزی
3 دانشیار و عضو هیات علمی رشته علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22111/jhr.2020.33540.2735چکیده
ایران و مصر دو آوردگاه مهم «نواندیشی» در جهان اسلام به شمار میروند که مصلحان سیاسی و متفکران اجتماعی و دینی آنها کوشیدهاند به علل عقبماندگی و انحطاط جوامع اسلامی پی برده و با آنها به مبارزه بپردازند. سوابق فرهنگی، تاریخی و دینی به علاوهی عواملی نظیر موقعیت ژئوپلیتیک و جایگاه ویژهی دو کشور در جهان اسلام، مشابهتهای فراوانی را در مسیر تحولات اجتماعی و سیاسی این دو جامعه در دوران معاصر رقم زده است. پژوهش حاضر با استفاده از چارچوب نظری تحلیل گفتمان انتقادی نورمن فرکلاف و لاکلا و موفه، در پی پاسخ به این پرسش است که نواندیشی دینی در ایران و مصر با توجه به اندیشهی شیخ هادی نجمآبادی در ایران و شیخ محمد عبده در مصر با چه فرصتها و دستاوردها و نیز چالشها و موانعی روبهرو بوده است؟ یافتههای حاصل از بررسی اندیشهی این نواندیشان دینی با تأکید بر گردآوری اطلاعات بر اساس شیوهی کتابخانهای و اسنادی، بیانگر آن است که تجربهی نواندیشی دینی در کشورهای مذکور در مسائلی چون عقل گرایی،مبارزه با خرافات، جهل و سرخوردگی از غرب ، مبارزه با استبداد و استعمار و تلاش برای پیوند امت اسلامی وضعیتی مشابه دارند و در مسائلی چون سکولاریسم، قومیت و ناسیونالیسم دارای موقعیت متفاوتی هستند.