اثر کاربرد همزمان بایوچار، باکتری آزوسپریلیوم لیپوفروم و نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج (Oryza sativa L.) در دو شیوه آبیاری غرقابی و تناوبی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران
2 دانشیار گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران
3 استاد، گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.
4 استاد، گروه زراعت، دانشگاه آزاد واحد کرج، کرج، ایران.
doi
10.22059/jci.2021.306418.2423چکیده
در این مطالعه، اثر کاربرد همزمان بایوچار، باکتری آزوسپریلیوم لیپوفروم و نیتروژن در دو شیوه آبیاری غرقابی و تناوبی بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج (Oryza sativa L.) رقم طارم هاشمی بررسی شد. این آزمایش بهصورت کرتهای دوبارخردشده برپایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در دو سال زراعی 1396 و 1397 انجام گرفت. تیمارهای موردمطالعه شامل شیوه آبیاری در دو سطح آبیاری غرقاب و آبیاری تناوبی بهعنوان عامل اصلی و عامل فرعی تیمار کودی در نه سطح، 100، 75 و 50 درصد نیتروژن بههمراه شاهد (بدون بایوچار)، 20 و 10 تن بایوچار در هکتار و نیز جدایه خالص باکتری آزوسپریلیوم لیپوفروم در دو سطح بدون مایهزنی با نشا و با مایهزنی با نشا بهعنوان عامل فرعی فرعی در نظر گرفته شدند. با توجه به معنیداری اثر عوامل موردبررسی بر صفات مورد اندازهگیری، براساس یافتهها، کاربرد 20 تن بایوچار بههمراه با 75 و 100 درصد نیتروژن توصیهشده بیشترین تأثیر را بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج در هر دو شیوه آبیاری تناوبی و غرقابی نشان داد. در مقایسه، میزان اثربخشی بایوچار در آبیاری تناوبی چشمگیرتر بود. بنابراین میتوان چنین نتیجه گرفت که کاربرد 20 تن بایوچار بههمراه با 75 و 100 درصد نیتروژن توصیهشده توانسته کاهش عملکرد ناشی از کاهش مصرف آب در آبیاری تناوبی را نسبت به آبیاری غرقاب تا اندازه زیادی جبران کند.