اثر کاربرد هم‌زمان بایوچار، باکتری آزوسپریلیوم لیپوفروم و نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج (Oryza sativa L.) در دو شیوه آبیاری غرقابی و تناوبی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران

2 دانشیار گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، مازندران، ایران

3 استاد، گروه زراعت، پژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری کشاورزی طبرستان، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران.

4 استاد، گروه زراعت، دانشگاه آزاد واحد کرج، کرج، ایران.

doi
10.22059/jci.2021.306418.2423
چکیده

در این مطالعه، اثر کاربرد هم‌زمان بایوچار، باکتری آزوسپریلیوم لیپوفروم و نیتروژن در دو شیوه آبیاری غرقابی و تناوبی بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج (Oryza sativa L.) رقم طارم هاشمی بررسی شد. این آزمایش به‌صورت کرت­های دوبارخردشده برپایه طرح بلوک‌های‌ کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در دو سال زراعی 1396 و 1397 انجام گرفت. تیمارهای موردمطالعه شامل شیوه آبیاری در دو سطح آبیاری غرقاب و آبیاری تناوبی به‌عنوان عامل اصلی و عامل فرعی تیمار کودی در نه سطح، 100، 75 و 50 درصد نیتروژن به‌همراه شاهد (بدون بایوچار)، 20 و 10 تن  بایوچار در هکتار و  نیز جدایه خالص باکتر‌ی آزوسپریلیوم لیپوفروم در دو سطح بدون مایه­زنی با نشا و با مایه­زنی با نشا به‌عنوان عامل فرعی فرعی در نظر گرفته شدند. با توجه به معنی‌داری اثر عوامل موردبررسی بر صفات مورد اندازه­گیری، براساس یافته‌ها، کاربرد 20 تن بایوچار به‌همراه با 75 و 100 درصد نیتروژن توصیه‌شده بیش‌ترین تأثیر را بر عملکرد و اجزای عملکرد برنج در هر دو شیوه آبیاری تناوبی و غرقابی نشان داد. در مقایسه، میزان اثربخشی بایوچار در آبیاری تناوبی چشم‌گیرتر بود. بنابراین می‌توان چنین نتیجه گرفت که کاربرد 20 تن بایوچار به‌همراه با 75 و 100 درصد نیتروژن توصیه‌شده توانسته کاهش عملکرد ناشی از کاهش مصرف آب در آبیاری تناوبی را نسبت به آبیاری غرقاب تا اندازه زیادی جبران کند.