استفاده از معادلات دیفرانسیل استوکاستیک در بررسی عدم قطعیت های مرتبط با بهره برداری از تصفیه خانه فاضلاب لجن فعال
نویسندگان
1 گروه آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز
2 گروه آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز
3 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
doi
10.22034/ceej.2023.54692.2211چکیده
امروزه مدیریت هرزآبهای سطحی توسط تصفیهخانههای فاضلاب (WWTP)، جزو یکی از ملزومات مهندسی محیط زیست شمرده میشود. یکی از مکانیسمهای WWTP، لجن فعال مربوط به پارامتر اکسیژن مورد نیاز بیولوژیکی (BOD) است. در طراحیهای معمول از معادلات دیفرانسیل خطی حاکم بر سیستم استفاده میگردد، لیکن در این معادلات از ماهیت نوسانی مقدار میکروارگانیسمهای مصرفی برای کنترل BOD و عدم قطعیت پارامترهای دخیل در معادلات صرفنظر میشوند. این نوسانات و عدم قطعیتها در نتایج مدلسازی میتواند کمک شایانی به طراحان از دو منظر مدیریت ریسک و هزینه و سهولت نظارت بر قسمتهای لجن فعال نماید. در این تحقیق سعی بر ارائه یک مدل تصادفی با استفاده از معادلات استوکاستیک (Stochastic) (SDE) بهجای معادلات خطی عادی (ODE) جهت طراحی و شبیه سازی فرآیند لجن فعال تصفیه خانه با اعمال عدم قطعیت ها در محاسبات ارائه شود. مدلسازی و آنالیز برای دو پارامتر BOD و دبی فاضلاب (Q) صورت گرفت. برای این منظور، معادلات حاکم بر واحد تصفیه بیولوژیکی بررسی و معادلات خطی ODE حاکم بر سیستم لجن فعال به SDE تبدیل و عدم قطعیت ها بر پارامترهای خروجی از بخش ته نشینی ثانویه اعمال شد. محاسبات با استفاده از SDE و حل انتگرال به روش اویلر- مارویاما (Euler-Maruyama) برای 15 روزه متوالی از بازۀ زمانی (2020-2019) برای WWTP شهر تبریز انجام یافت. ضرایب بهینه برای SDE برای دو متغیر Qeff و BODeff تعیین و مقایسه نتایج نشان دهندۀ قابلیت مناسب حل عددی برای متغیرهای محاسباتی مذکور بودند. اختلاف دو روش SDE با ODE در محاسبه BODeff معادل 47/11 درصد و برای محاسبه Qeff معادل 11/10 درصد به دست آمد.