بررسی تحول تاریخی مفهوم دهقان؛ از زمین دارِ اشرافی به روستاییِ کشاورز (از دوره باستان تا سده ششم هجری)
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
doi
10.22111/jhr.2020.33317.2719چکیده
دهقانان یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین گروههای اجتماعی در تاریخ ایران عهد ساسانی و نخستین سدههای اسلامی بودند. دهقانان زمینداران اشرافیِ فرهیختهای بودند که در گذار از عصر باستانی به عهد اسلامی که دگرگونیهای سیاسی و دینی بزرگی رخ داد، نه تنها موقعیت و جایگاه اجتماعیشان تنزل نیافت بلکه در مواردی ارتقاء نیز یافت. در عصر فتوحات آنان عمدتاً حاکمان و والیان بسیاری از مناطق مختلف ایران عصر ساسانی بودند که با مصلحتاندیشی با فاتحان عرب به صلح و توافق رسیدند و همچنان اشرافیتِ ارضی خود را تا چند سده بعد حفظ نمودند. اما آنچه در تاریخ پرفراز و نشیب این گروه اجتماعی بسیار حائز اهمیت است، تحولی است که در مفهوم دهقان از سده ششم هجری به بعد رخ داد. در واقع از این سده به بعد شاهد تحول تدریجی مفهوم دهقان از زمیندار اشرافی به روستایی کشاورز هستیم. پژوهش حاضر به دنبال چرایی این تحول بسیار مهم و البته شگرف است. بنابر یافتههای پژوهش این تحول نه معلول تحولات سیاسی (سقوط نظام ساسانی) و نه محصول دگرگونیهای دینی (اسلام آوردن ایرانیان) بلکه ناشی از تغییرات اقتصادی و نظام زمینداری بود.