فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این پژوهش، اثر شکل فیزیکی و نحوه عرضه خوراک بر عملکرد رشد، گوارش‌پذیری ظاهری، برخی فراسنجه­های شکمبه­ای و خونی بره­های پرواری مورد بررسی قرار گرفت. 28 رأس بره نر به­مدت 75 روز با چهار جیره­ (TMR با کنسانتره مش، کنسانتره مش و علوفه به­صورت مجزا، TMR با کنسانتره پلت و کنسانتره پلت و علوفه به­صورت مجزا) تغذیه شدند. تغذیه کنسانتره پلت در دوره رشد، ضرایب گوارش‌پذیری ADF و NDF و در دوره پایانی، ضرایب گوارش‌پذیری مواد مغذی، ماده خشک و ماده آلی و ADF را افزایش داد (05/0>P). تغذیه کنسانتره مش در دوره پایانی، نیتروژن اوره­ای خون، فعالیت آلانین آمینوترانسفراز و زمان فعالیت خوردن و جویدن را افزایش داد و سبب کاهش زمان استراحت شد (05/0>P). تغذیه جداگانه علوفه و کنسانتره در دوره رشد و پایانی باعث افزایش مصرف خوراک، بهبود گوارش‌پذیری چربی خام شد و میزان pH شکمبه و فعالیت آلکالین فسفاتاز را در دوره پایانی افزایش داد. تغذیه خوراک مخلوط در دوره رشد موجب افزایش گوارش‌پذیری NDF و فعالیت آلکالین فسفاتاز و در دوره پایانی باعث بهبود گوارش‌پذیری ظاهری ADF شد (05/0>P). برهم­کنش بین نحوه فرآوری کنسانتره و عرضه خوراک بر ضرایب گوارش‌پذیری چربی خام، نیتروژن اوره­ای خون و فعالیت خوردن در دوره رشد، پروتئین خام و چربی خام دوره پایانی تاثیر داشت (05/0>P). فرآوری کنسانتره و نحوه عرضه آن و برهم­کنش بین فرآوری کنسانتره و نحوه عرضه بر روی هیچ­کدام از فراسنجه­های عملکردی تاثیر نداشت (05/0P>). نتایج نشان داد که شکل فیزیکی و نحوه عرضه خوراک بر گوارش‌پذیری ظاهری، فراسنجه‌های شکمبه‌ای و خونی و رفتار تغذیه‌ای تأثیرگذار است، اما تأثیری بر عملکرد رشد نداشت.