بهینهسازی دمای ساختمانهای مسکونی کوچک هوشمند با استفاده از قوانین استنتاج فازی با لحاظ راحتی کاربران
نویسندگان
1 گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی
2 گروه مهندسی صنایع، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی
3 گروه مهندسی عمران، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22034/jcee.2022.49552.2107چکیده
مقاله حاضر، مدلی برای مدیریت بهینه مصرف انرژی ساختمان مسکونی هوشمند با درنظر گرفتن مشخصههای احساسی برای تأمین راحتی ساکنین میباشد. به منظور هوشمندسازی دمای داخلی بر اساس مؤلفههای احساسی (پوشش افراد، دمای هوای بیرون، سن، شاخص توده بدنی (3 BMI)، میزان رطوبت و تعداد ساکنان) به روش سیستم خبره و پرسشنامه، دمایی به عنوان مبنا تعیین شده است، دمای ایدهآل 22 درجه سانتیگراد در نظر گرفته شده است. برای صحتسنجی قوانین از استاندارد تعیین شاخصهای حرارتی 4PMV و 5PPD و معیارهای آسایش حرارتی موضعی استفاده شده و نتیجه آن انطباق قابل قبول دمای خروجی با شاخصهای حرارتی میباشد. برای تعیین قوانین براساس شرایط احساسی، میزان تغییرات دمایی بین 2- تا 5/1+ درجه سانتیگراد در نظر گرفته شده است و تعداد 810 قانون استخراج گردیده است. برای تنظیم دما بر اساس قوانین یک داشبورد در نرمافزار اکسل تهیه شده است که با ورود هر یک از دادههای موجود بر اساس کیفی و کمی میزان دمای مناسب به عنوان خروجی نشان داده میشود. برای بررسی نتایج میزان مصرف انرژی در دو حالت تنظیم دما با سیستم هوشمند و تنظیم دمای دستی با یکدیگر مقایسه شدهاند که نتایج نشاندهنده کاهش مصرف انرژی به ترتیب در حالت گرمایشی و سرمایشی به میزان 7/9 و 2/10 درصد و بهینه شدن مصرف انرژی در استفاده از این سیستم هوشمند میباشد.