نهاد تعویق صدور حکم کیفری در فقه اسلامی، حقوق ایران و ایالات متحده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2 استادیار دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز.
doi
10.22091/csiw.2015.1022چکیده
تعویق صدور حکم یکی از تأسیسات جدید قانون مجازات اسلامی در سال 1392 بوده، و در نظام حقوقی کشور ما فاقد سابقهی تقنینی میباشد. در این نهاد نوین شاهد رویکرد ویژه دربارهی اشخاصی میباشیم که پارهای از جرایم خرد را مرتکب شدهاند و قانونگذار در جهت سازگاری آن ها با قواعد اجتماعی و جلوگیری از ارتکاب مجدد رفتارهای مجرمانه، با اجتماع شرایط لازم، امکان به تعویق افتادن رأی محکومیت آنها را پیشبینی نموده است. تعویق صدور حکم بر مبنای اصل فردی کردن مجازات بنا گردیده و جزء نهادهای ارفاقی برای بزهکاران قلمداد میشود. در این مقاله مبانی، قلمرو، شرایط شکلی و ماهوی، آثار و جهات الغای تعویق صدور حکم به شکل تطبیقی با تأکید بر رویکرد فقه جزایی و حقوق ایالات متحده مورد واکاوی قرار گرفته است.
