آیندهنگاری انتقال تکنولوژی در دانشگاههای سازمانی: پیشنهاد حرکت به سمت مکانیسمهای غیررسمی انتقال تکنولوژی مبتنی بر شبکهسازی بینافردی همتابههمتا (با تمرکز بر اتصال کوتاه)
نویسندگان
1 دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام
2 دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)
3 استادیار دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
4 استادیار، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)،
doi
چکیده
انتقال تکنولوژی به معنای اتصال دانشگاه به سازمانها، صنایع، دولت، جامعه و سایر بخشهای خدمتگیرندهی بیرونی، در جهت ارائه و عرضهی دانش و فناوری تولیدشده در دانشگاه برای استفاده توسط کاربران و حل مسائل اجتماعی، همواره یکی از موضوعات مورد بحث و چالشبرانگیز دانشگاهها و جوامع بوده است. این موضوع، دورههای مختلفی را بر خود دیده است. در این پژوهش، برای تسهیل ارتباط دانشگاه سازمانی با کاربران بیرونی و به طور مشخص، سازمان متناسب با این دانشگاه، با استفاده از روش اقدامپژوهی در پنل خبرگانی، مدل کلی اکوسیستم ارتباطات یک دانشگاه سازمانی استخراج شده و مکانیسمهای متصور، به چالش تجربهی خبرگانی گذاشته شد. در نتیجه، 13 مکانیسم کلی برای انتقال تکنولوژی، استخراج شده و پیشنهاد آیندهنگارانه برای مکانیسم انتقال تکنولوژی دانشگاه، مبتنی بر سه لایهی اکوسیستمی انسانی، فرایندی و نهادی، ارائه شد. در این پیشنهاد، مکانیسم انتقال تکنولوژی مبتنی بر شبکهسازی غیررسمی همتابههتا با تمرکز بر شکلدهی شبکهای از اتصالات کوتاه به عنوان راه میانبر، در محوریت قرار گرفت و بقیهی مکانیسمهای دیگر، به عنوان مکانیسمهای کمکی این مکانیسم، طرح شدهاند.
