ارزیابی و مقایسه فشار ترکیدن لوله‌های خورده شده برمبنای مدل اجزای محدود برای فولادهای با مقاومت متوسط و بالا

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه زابل

2 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه زابل

3 گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه زابل

doi
10.22034/jcee.2021.37486.1888
چکیده

لوله‏ های فولادی به‌عنوان یکی از پرکاربردترین سازه‌ها جهت انتقال نفت و گاز به­ شمار می‌روند. عمدتاً کاهش مقاومت به‌واسطه خوردگی، بسته به محل عبور آن‌ها و نیز شرایط محیطی موجب کاهش عملکرد صحیح آن‌ها در طول دوره بهره‌برداری می‌گردد. در این مقاله، فشار ترکیدن لوله‌های خورده شده با استفاده از روش اجزای محدود غیرخطی بر مبنای مدل مصالح Ramberg-Osgood در سه سطح کرنش تسلیم 1، 5/0 و 2/0 درصد ارزیابی شده است. صحت مدل­سازی اجزای محدود برای 40 داده‌ واقعی آزمایشگاهی از انواع لوله با فولادهای با گرید متوسط و بالا مانند X60، X65،X80 و X100 با روابط تجربی و آیین‌نامه‌ای قیاس گردیده است. فشار ترکیدن مطابق با تحلیل اجزای محدود از تلاقی حداکثر تنش حاصله از سه نقطه داخل، خارج و میانه در محل خورگی لوله تخمین زده شده است. خوردگی به‌صورت بیضوی شکل در مدل اجزای محدود در نظر گرفته شده است. آماره‌های قیاسی همانند مجذور میانگین مربعات خطا، میانگین قدر مطلق خطا، شاخص همبستگی و ضریب کارایی استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که مدل‌های اجزای محدود نسبت به مدل‌های تجربی از دقت بالایی برخوردار بوده و بهترین حالت مدل‌سازی غیرخطی فشار ترکیدن لوله‌های خورده شده با استفاده از مدل Ramberg-Osgood با کرنش تسلیم 2/0 درصد حاصل شده است. در این مدل مجذور میانگین مربعات خطا با مقدار 329/1، میانگین قدر مطلق خطا با مقدار 113/1 شاخص همبستگی با مقدار 912/0، ضریب کارایی با مقدار 813/0 بهترین نتایج را نسبت به سایر مدل‌ها داشتند.