تاثیر خودشیفتگی و قدرت مدیرعامل بر کارایی سرمایه گذاری و رشد پایدار سود

نویسندگان
doi
10.22051/jfm.2020.30811.2354
چکیده

بیشینه کردن ارزش شرکت نیازمند اتخاذ تصمیمات سرمایه­گذری صحیح است و هرگونه تلاش برای ارزش­آفرینی و استفاده بهینه از فرصت­های سرمایه­ گذاری، متأثر از جنبه­ های رفتاری و ویژگی‌های فردی مدیرعامل شرکت است. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر خودشیفتگی و قدرت مدیرعامل بر کارایی سرمایه‌گذاری و رشد پایدار سود پرداخته است. بر این اساس، تعداد 110 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران که به روش نمونه­ گیری حذف تصادفی انتخاب شده‌اند، برای دوره زمانی 1390 تا 1397 به روش رگرسیونی چند متغیره مورد مطالعه قرار گرفته است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهش­های کاربردی و رویکرد پس رویدادی است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد خودشیفتگی برکارایی سرمایه‌گذاری و رشد پایدار سود به ترتیب تأثیر منفی و مثبت معنی داری  و  قدرت­ مدیرعامل بر کارایی سرمایه­ گذاری و رشد پایدار سود  تأثیر مثبت معنی­داری دارد. این نتیجه بیشتر بیانگر رفتار فرصت­ طلبانه رفتار مدیران در راستای تحقق منافع شخصی و افزایش هزینه ­های نمایندگی است که نظارت بیشتر بر ویژگی‌های رفتاری مدیران را می­طلبد. یعنی مدیران خود شیفته ریسک بالایی از سرمایه ­گذاری را دنبال می­کنند ولی مدیرن با قدرت بالا به دلیل پیش­بینی­ های با دقت و کیفیت بیشتر، شناخت فردی و قدرت تحلیل بالا، پروژه­ های سودآور را بهتر شناسایی می­کنند و عملکرد و سرمایه­ گذاری را بهبود می ­بخشند.