فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثر جایگزینی سطوح مختلف بیورت به­جای اوره بر مصرف مواد مغذی، عملکرد رشد، گوارش‌پذیری مواد مغذی، متابولیت‌های خونی و رفتار تغذیه‌ای بره‌های پرواری بود. از 28 رأس بره نر پرواری افشاری با میانگین سنی 15±135 روزه و میانگین وزن زنده 49/3±34 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار آزمایشی و هفت تکرار استفاده شد. از چهار جیره آزمایشی شامل جایگزینی سطوح صفر (شاهد)، 34، 67 و 100 درصد ماده خشک بیورت به­جای اوره استفاده شد. ابتدا، جیره‌های آزمایشی در یک آزمون برون‌تنی جهت تعیین غلظت نیتروژن آمونیاکی انکوبه شدند و سپس، جیره‌ها به­مدت 70 روز به دام‌های آزمایشی تغذیه شدند. نتایج آزمایش برون‌تنی نشان داد که با افزایش سطح بیورت در جیره، غلظت نیتروژن آمونیاکی محیط کشت تا زمان 10 ساعت پس از انکوباسیون در مقایسه با تیمار حاوی اوره کاهش نشان داد. استفاده از بیورت در جیره در مقایسه با تیمار شاهد تأثیری بر مصرف مواد مغذی شامل ماده خشک، ماده آلی، پروتئین خام، NDF و صفات رفتار تغذیه‌ای نداشت (05/0<P). با افزایش سطح بیورت در جیره، افزایش وزن روزانه، کل افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی در مقایسه با تیمار شاهد به­طور خطی بهبود یافت (05/0P<). با افزایش سطح بیورت در جیره، گوارش‌پذیری NDF در مقایسه با تیمار حاوی اوره به­طور خطی افزایش یافت (05/0P<)، هرچند گوارش‌پذیری ماده آلی تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0<P). با افزایش سطح بیورت در جیره‌، غلظت پروتئین تام خون به­طور خطی افزایش یافت، اما غلظت  نیتروژن اوره‌ای خون در مقایسه با تیمار حاوی اوره به­طور خطی کاهش یافت (05/0P<). در کل، نتایج تحقیق حاضر نشان داد کاربرد بیورت در مقایسه با اوره در جیره سبب کاهش غلظت نیتروژن آمونیاکی شکمبه و بهبود عملکرد رشد و ضریب تبدیل غذایی شد. بنابراین، کاربرد بیورت به­جای اوره تا سطح کامل جایگزینی در جیره بره‌های پرواری قابل توصیه است.