ارزیابی تولید خربزه رقم خاتونی تحت مدیریت سطوح مختلف کودی و بستر کشت ورمی‌کمپوست

نویسندگان

1 دانشجوی دکترا، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران.

2 دانشیار، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران.

3 دانشیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران

4 دانشیار، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه زابل، ایران.

5 استاد، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، ایران.

doi
10.22059/jci.2021.308109.2435
چکیده

به‌منظور ارزیابی تولید خربزه مشهدی رقم خاتونی تحت مدیریت سطوح مختلف کودی و بستر کشت ورمی­کمپوست، این پژوهش به‌صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار طی بهار سال زراعی 1399 به‌صورت دو طرح جداگانه در دو شهرستان فریمان و زهک انجام شد. کاربرد انواع کود در شش سطح شامل عدم مصرف کود (شاهد)، کود گاوی، کود گوسفندی، محلول­پاشی نانوبیومیک، محلول­پاشی سیلیکون و مصرف کامل کود شیمیایی به‌عنوان عامل اول و چهار سطح مختلف ورمی­کمپوست شامل عدم مصرف ورمی­کمپوست (شاهد)، پنج، 10 و 15 تن در هکتار به‌عنوان عامل دوم بودند. ﻧﺘﺎﯾﺞ نشان داد ﮐﻪ بالاترین عملکرد میوه، اسیدیته قابل تیتراسیون کل، درصد نیتروژن، فسفر، پتاسیم میوه و ضخامت گوشت میوه در هر دو منطقه فریمان و زهک از تیمار محلول­پاشی نانوبیومیک و مصرف 15 تن در هکتار ورمی­کمپوست به‌دست آمد. هم‌چنین، بیش‌ترین درصد کل مواد جامد محلول در شهرستان فریمان به‌طور مشترک از تیمار مصرف کود گوسفندی و تیمار مصرف کودهای شیمیایی و در شهرستان زهک در تیمار عدم مصرف کود (شاهد) و شرایط کاربرد 10 تن در هکتار ورمی­کمپوست مشاهده شد. در منطقه فریمان نتایج عملکرد کود گاوی، کود گوسفندی، نانوبیومیک، سیلیکون و مواد شیمیایی در سطوح 10 تن و 15 تن در هکتار ورمی­کمپوست اختلاف معنی­داری نشان نداد. لذا با مصرف کم‌تر ورمی­کمپوست، به‌منظور دست‌یابی به‌میزان مطلوب عملکرد، خصوصیات بافت میوه و جذب عناصر غذایی، محلول­پاشی نانوبیومیک در شرایط مصرف 10 تن در هکتار ورمی­کمپوست برای کشت خربزه در منطقه فریمان پیشنهاد می­شود.