ممتنع شدن اجرای قرارداد با نگرشی تطبیقی به فقه، حقوق ایران و کامن لا

نویسندگان

1 استادیار گروه‌حقوق‌خصوصی‌دانشکده‌حقوق‌دانشگاه قم

2 2- دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه قم

doi
10.22091/csiw.2015.558
چکیده

مقدورالتسلیم بودن مورد معامله یکی از شرایط اساسی صحت قرارداد است. به موجب این قاعده، از آن‌جا که هدف نهایی همه عقود، وصول هریک از عوضین به طرف دیگر به جای عوضی است که او می دهد، لذا تعهد ناممکن را باید باطل شمرد. قاعده بطلان عقد به دلیل تعذر وفا به آن، نه‌تنها در فقه و حقوق ایران مورد توجه است، بلکه در حقوق خارجی نیز منشا اثر بوده، تئوری‌های متعددی درباره آن مطرح شده است؛ چنان‌که در کامن‌لا نه‌تنها غیر ممکن شدن اجرای تعهد موجب سقوط تعهد متعهد می‌گردد، بلکه عقیم شدن قرارداد یا منتفی شدن هدف یکی از طرفین از انعقاد عقد نیز از موجبان معافیت متعهد اعلام شده است. در مقاله حاضر، پس از بررسی تئوری‌های موجود در نظام کامن‌لا به بررسی موضوع در نظام حقوقی ایران با تکیه بر فقه خواهیم پرداخت.