نسبت جابه جایی غیرالاستیک سیستم های دارای زوال تحت اثر زلزله های حوزه نزدیک گسل پالس گونه و بدون پالس
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز
2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز
3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز
doi
10.22034/ceej.2023.53034.2177چکیده
در آییننامههای طراحی سازهها در برابر زلزله، با کاهش مقاومت سازه نسبت به حالت الاستیک اجازه تغییرشکلهای فراارتجاعی به سازه داده میشود. کاهش در مقاومت، باعث ورود سازه به مرحله غیرالاستیک می گردد. از این رو، محاسبه و کنترل تغییرمکان غیرالاستیک یک سازه حائز اهمیت است. در این مطالعه، نتایج یک مطالعه تحلیلی با هدف ارزیابی نسبت جابه جایی غیرالاستیک برای سیستمهای یک درجه آزاد که در معرض 78 زمین لرزه حوزه دور و نزدیک گسل در ساختگاه های D و C (منطبق بر آییننامه NEHRP2003) قرار گرفتهاند، ارائه میشود. زلزلههای حوزه نزدیک گسل شامل رکوردهای با اثر پرتابی، جهتداری پیشرونده و بدون پالس میباشند. در این مطالعه، تأثیر پریود ارتعاش، پریود پالس، سطح شکلپذیری و نسبت میرایی مورد بررسی قرار می گیرد. همچنین برای بررسی تأثیر زوال چرخهای، از رفتار هیسترتیک دو خطی (Bilinear Hysteretic) با مدل اصلاح شده ایبارا- مدینا- کراوینکلر (Modified Ibarra-Medina-Krawinkler) استفاده می شود. در این پژوهش، یک مقایسه جامع و کامل برای تحت اثر انواع مختلف رکوردهای زلزله حوزه نزدیک و دور از گسل انجام شده و نتایج با رابطه پیشنهادی FEMA 440 و همچنین رابطه ارائه شده توسط Miranda مورد مقایسه قرار می گیرد. مطالعه حاضر نشان میدهد که روابط موجود برای ضریب بر پایه رکوردهای حوزه دور از گسل، برای ارزیابی تحت اثر رکوردهای حوزه نزدیک گسل دارای پالس، به ویژه رکوردهای با اثر پرتابی، مناسب نبوده و باعث طراحی غیرایمن سازه میشود. در نهایت، با استفاده از نتایج به دست آمده در این مطالعه و با بهره جویی از تحلیل رگرسیون غیرخطی، روابطی برای نسبت جابه جایی غیرالاستیک برای دسته های مختلف رکورد زلزله ارائه می گردد.