تأثیر روشهای خاکورزی، کود نیتروژن و تنش خشکی بر شاخصهای رشدی و عملکرد ذرت علوفهای (Zea mays L.)
نویسندگان
1 استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی کرج، دانشکده علوم زراعی و دامی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، تخصص: زراعت، اکولوژی
2 استادیار گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
4 دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
doi
10.22059/jci.2020.295787.2337چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر تیمار کود نیتروژن و تنش خشکی بر برخی از شاخصهای رشدی ذرت علوفهای در سیستمهای مختلف خاکورزی، آزمایشی در مزرعۀ آموزشی و پژوهشی دانشگاه تهران در سال 1397 انجام شد. این آزمایش بهصورت کرتهای دو بار خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. خاکورزی بهعنوان عامل اصلی در دو سطح (حفاظتی و مرسوم)، تنش آبی بهعنوان عامل فرعی در سه سطح 30، 60 و 90 درصد نیاز آبی و کود نیتروژن بهعنوان عامل فرعیفرعی در سه سطح صفر، 50 و 100 درصد میزان توصیهشده در نظر گرفته شد. در مرحلۀ گلدهی نتایج نشان داد که بیشترین شاخص سطح برگ (28/6) از اثر متقابل تنش آبی خفیف (90 درصد نیاز آبی) و کاربرد کود نیتروژن 100 درصد، سرعت رشد محصول (01/34 گرم بر مترمربع در روز) از تیمار تنش آبی خفیف با کاربرد نیتروژن 100 درصد در خاکورزی مرسوم، سرعت رشد نسبی (08/0 گرم بر گرم در روز) از تیمار نیتروژن 100 درصد و وزن خشک کل (86/1006 گرم بر مترمربع) از تیمار تنش آبی خفیف با کاربرد نیتروژن 100 درصد در خاکورزی مرسوم حاصل شدند. نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد مقادیر بیشتر کود نیتروژن در طی تنش خشکی شدید در سیستم خاکورزی مرسوم منجر به کاهش عملکرد مادۀ خشک خواهد شد