کتابخانه های هرات عهد تیموری و نقش آن در شکوفایی و ارتقاء علم و دانش

نویسندگان

1 استادیار و عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) قزوین

2 دانشجوی دکتری تاریخ ایران دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) قزوین

doi
10.22034/fakh.2014.154526
چکیده

دوران زمامداری جانشینان تیمور (807-911 ق.) را باید دوران اوج و شکوه کتابخانه ها دانست. یکی از مراکز آموزشی دوره تیموریان، کتابخانه ها بودند که در این دوره از رونق فراوانی برخوردار بودند. از آن جا که کتاب و ایجاد کتابخانه قبل از اختراع چاپ به رواج خط و هنر خوشنویسی بستگی تام داشت، بنابراین هر وقت که از طرف سران و زعمای حکومت و مردم اقبال و توجهی به خط و خوشنویسی مبذول می شد کتاب و کتابخانه رونق می گرفت. ویژگی منحصر به فردی که این مسأله را قوت می بخشید تداوم این شکوه و جلال در تمام دوره تیموریان در سراسر ایران و به ویژه خراسان است. از جمله‏ دلایل رشد و رونق کتابخانه‏ها، استفاده‏ای است که محققان و مؤلفان از کتابخانه و منابع آن برای‏ تألیف و تدوین آثار خود می‏کردند. غالب این آثار به سفارش امرا و یا دست‏اندرکاران کتابخانه‏ها صورت می‏پذیرفته است. از جمله مشهورترین نویسندگان و دانشمندانی که در کتابخانه‏های‏ سلاطین تیموری به خلق آثار خود پرداخته‏اند، می‏توان به خواندمیر، شرف  الدین علی یزدی و غیاث  الدین جمشید کاشانی اشاره کرد.