رهیافتهای هویت سرزمینی و دینی در کتاب تاریخ سیستان
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای دانشگاه ادیان و مذاهب
2 استاد مجتمع آموزش عالی تاریخ، سیره و تمدن اسلامی جامعة المصطفی قم
doi
10.22111/jhr.2019.29347.2584چکیده
کتاب تاریخ سیستان در زمره منابع مکتوبی است که به دلیل ظرفیتهای نوشتاری و اطلاعات آن میتواند عرصه مهمی برای مطالعه رویکردهای مؤلف در چارچوب نظام ساختاری متن کتاب باشد؛ زیرا مؤلف این اثر علاوه بر فارسینویسی سره، تلاش کرده است تا در مجموعهایی از لغات و واژگان پر مفهوم، ضمن انتقال رخدادهای تاریخی، بهگونهایی پایبندی خویش را به پاسداشت مرزهای سرزمینی و یا نگاشت باورهای اعتقادی و دینی اعلام نماید؛ بنابراین اساس، خواست این مقاله:«رهیافتهای هویت سرزمینی و دینی کتاب تاریخ سیستان» است که میتواند علاوه بر واگویی اندیشههای هویت سرزمینی نویسنده، پایبندی وی به اعتقادات دینی و اصول مذهبی او را تبیین نماید، یکی از راههای دستیابی به این رهیافتها میتواند گزینش و نوع چینش اخبار تاریخی وهم چنین کاربست واژگان باشد که در مقام یافت پرسشهای پژوهش بر اساس مطالعات کتابخانهای و به روش توصیفی - تحلیلی نائل آید. نتایج حاصله از این پژوهش بیانگر این است که نویسنده در این اثر نسبت به سرزمین یا زادبوم خود موضعی جانبدارانه داشته و برای آن هویتی مستقل قائل بوده و به نظر میرسد موضوع هویت سرزمینی را بر هویت دینی خویش مقدم داشته، بهگونهای از تسامح دینی و مذهبی برخوردار بوده است.