اثر استفاده از مخلوط آب دریای خزر و آب شرب بر کیفیت گوشت، ریخت شناسی روده و هیستوپاتولوژی بافت های کبد و کلیه جوجه های گوشتی
نویسندگان
1 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
2 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
3 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
4 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
5 گروه پاتوبیولوژی، دانشگاه تخصصی فناوری های نوین آمل
doi
10.22124/ar.2025.28951.1865چکیده
در این پژوهش، تاثیر استفاده از آب دریای خزر بر کیفیت گوشت، ریختشناسی روده و هیستوپاتولوژی بافتهای کبد و کلیه جوجههای گوشتی مورد ارزیابی قرار گرفت. پژوهش در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار آزمایشی شامل 1- شاهد، 2-مخلوط آب دریا و آب شرب دارای کل مواد جامد محلول (TDS) معادل ppm 1000، 3- مخلوط آب دریا و آب شرب دارای TDS معادل ppm 2000، و 4- مخلوط آب دریا و آب شرب دارای TDS معادل ppm 3000 در پنج تکرار انجام شد. با افزودن درصدهای مختلف آب دریا به آب شرب، اختلاف معنیداری بین ضریب تبدیل خوراک تیمارها مشاهده نشد، ولی میزان مصرف آب و رطوبت بستر افزایش یافت. در بررسی کیفیت گوشت، تیمار 3، با قدرت نگهداری آب کمتر در بافت خود، از سختی و تیمار 4 از انعطاف، و بهصورت مشترک، از انعطاف برش بافت بالاتری برخوردار بودند. طبق نتایج حاصل از بررسیهای هیستوپاتولوژیک بافتهای کلیه و کبد در تیمارهای مختلف، مصرف مخلوط آب دریا و آب شرب دارای TDS معادل ppm 1000 در این حیوانات، تغییرات بافتی قابل توجهی را در بافتهای کبد و کلیه ایجاد نکرد. استفاده 50 درصدی از آب دریای خزر و افزودن آن به آب شرب مصرفی، اختلاف معنیداری در توانایی جذب و قابلیت دسترسی مواد مغذی در سطح پرزهای روده و در نهایت، در ریختشناسی ژژنوم روده کوچک ایجاد نکرد و در نتیجه، تغییری در عملکرد رشد پرنده مشاهده نشد.