اثر استفاده از مخلوط آب دریای خزر و آب شرب بر کیفیت گوشت، ریخت شناسی روده و هیستوپاتولوژی بافت های کبد و کلیه جوجه های گوشتی

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

2 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

3 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

4 گروه علوم دامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

5 گروه پاتوبیولوژی، دانشگاه تخصصی فناوری های نوین آمل

doi
10.22124/ar.2025.28951.1865
چکیده

در این پژوهش، تاثیر استفاده از آب دریای خزر بر کیفیت گوشت، ریخت­شناسی روده و هیستوپاتولوژی بافت­های کبد و کلیه جوجه­های گوشتی مورد ارزیابی قرار گرفت. پژوهش در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار آزمایشی شامل 1- شاهد، 2-مخلوط آب دریا و آب شرب دارای کل مواد جامد محلول (TDS) معادل ppm 1000، 3- مخلوط آب دریا و آب شرب دارای TDS معادل ppm 2000، و 4- مخلوط آب دریا و آب شرب دارای TDS معادل ppm 3000 در پنج تکرار انجام شد. با افزودن درصدهای مختلف آب دریا به آب شرب، اختلاف معنی­داری بین ضریب تبدیل خوراک تیمارها مشاهده نشد، ولی میزان مصرف آب و رطوبت بستر افزایش یافت. در بررسی کیفیت گوشت، تیمار 3، با قدرت نگهداری آب کمتر در بافت خود، از سختی و تیمار 4 از انعطاف، و به­صورت مشترک، از انعطاف برش بافت بالاتری برخوردار بودند. طبق نتایج حاصل از بررسی­های هیستوپاتولوژیک بافت­های کلیه و کبد در تیمارهای مختلف، مصرف مخلوط آب دریا و آب شرب دارای TDS معادل ppm 1000 در این حیوانات، تغییرات بافتی قابل توجهی را در بافت­های کبد و کلیه ایجاد نکرد. استفاده 50 درصدی از آب دریای خزر و افزودن آن به آب شرب مصرفی، اختلاف معنی­داری در توانایی جذب و قابلیت دسترسی مواد مغذی در سطح پرزهای روده و در نهایت، در ریخت­شناسی ژژنوم روده کوچک ایجاد نکرد و در نتیجه، تغییری در عملکرد رشد پرنده مشاهده نشد.