فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق تاثیر بالشتک دانه‌ای مسلح با ژئوگرید، ستون سنگی و ترکیب این روش‌ها بر رفتار نمونه‌های خاک ماسه‌ای سست در سلول واحد با انجام آزمون‌های آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به اینکه تا کنون در مطالعات تجربی به گسیختگی مسلح‌کننده در بالشتک دانه‌ای مسلح پرداخته نشده، روشی نوین جهت نصب ژئوگرید در سلول واحد به ‌کار رفته تا امکان گسیختگی مسلح‌کننده تحت تنش‌های وارده محقق گردد. طی مطالعات پارامتریک مدل‌های فیزیکی، تاثیر تغییر آرایش مسلح‌کننده ژئوگرید شامل تعداد و محل قرارگیری آن در بالشتک‌ با ضخامت‌های متغیر مطالعه شده و بهترین محل قرارگیری ژئوگرید تک و دو لایه در ضخامت بالشتک گردید. از دیگر اهداف مورد بررسی‌، آشکارسازی مکانیسم گسیختگی لایه‌های ژئوگرید و اثر آن بر ویژگی‌های بارپذیری و نشست نمونه‌های بهسازی شده با ستون سنگی و بدون ستون بوده است. در مقایسه با بستر ماسه‌ای غیر مسلح، افزایش 9/7 و 38/11 برابری نسبت باربری در شرایط استفاده از بالشتک دانه‌ای مسلح با یک و دو لایه ژئوگرید (در آرایش بهینه) واقع بر بستر بهسازی شده با ستون سنگی مشاهده شده است. در ادامه، از طریق شبیه‌سازی عددی در نرم‌افزار المان محدودV 8.6 PLAXIS 2D، ضخامت بهینه بالشتک غیر مسلح و مسلح، 16/0 برابر قطر پی تعیین گردیده و تغییرات نسبت تمرکز تنش در ستون سنگی در مدل‌های مختلف مورد ارزیابی قرار گرفته است. مقایسه آرایش‌های تسلیح بالشتک نشان می‌دهد هر چه ژئوگرید به زیر پی نزدیک‌تر باشد نقش موثرتری در افزایش بارپذیری، کاهش نشست و کاهش نسبت تمرکز تنش در ستون سنگی خواهد داشت.