مقاله پژوهشی: بررسی مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای با سرمایه نامشهود: الگوی پویای تصادفی تعادل عمومی
نویسندگان
1 دانشگاه گیلان
2
3
4
doi
10.22051/jfm.2019.25189.2014چکیده
مدلسازی و ارزیابی قیمتگذاری داراییهای سرمایهای یکی از مهمترین شاخههای اقتصاد مالی است و در راستای رشد و توسعه اقتصادی کشورها بازار سهام نقش مهمی در تخصیص بهینه منابع مالی ایفا مینماید. هدف مقاله حاضر مدلسازی قیمتگذاری داراییهای سرمایهای باوجود سرمایه نامشهود در الگوی تعادل عمومی پویای تصادفی برای بازار سرمایه میباشد. با توجه به شکست پیشبینی مدلهای قیمتگذاری داراییهای سرمایهای شرطی، ضروری است تا مدل نئوکلاسیک با جزء ریسک بلندمدت، سرمایه نامشهود و ترجیحات بازگشتی تلفیق و مدلسازی گردد که در این پژوهش این نوآوری صورت گرفته است. در این چارچوب اختلاف در نسبت ارزش دفتری به بازاری شرکتها با ملحوظ گردانیدن سرمایه نامشهود برای بازار سهام ایران تبیین میگردد. اثرپذیری داراییهای ارزشی (مشهود) از ریسک بهرهوری در مقایسه با داراییهای رشدی (نامشهود) متفاوت است که همین اختلاف چارچوب این مطالعه را شکل میدهد بهعبارتدیگر سهام رشدی (نامشهود) کمتر از سهام ارزشی (مشهود) تحت تأثیر ریسک قرار میگیرند. همچنین این مدل توضیحدهنده پویاییهای مصرف و سرمایهگذاری در الگوی تعادل عمومی برای اقتصاد ایران میباشد. برای واکاوی دادهها در این پژوهش از برنامه داینر در فضای نرمافزار متلب بر اساس روش مونت کارلو از زنجیره مارکوف در قالب الگوریتم مترو پولیس _ هستینگز استفادهشده است. جامعه آماری پژوهش، شرکتهای فعال در بورس اوراق بهادار تهران میباشد. نتایج حاکی از این بوده است که بنگاههای جوان نسبت به بنگاههای قدیمی نوسانات غیر سیستماتیک بالاتری نسبت به شوکهای بهرهوری دارند بهعبارتدیگر ناهمگنی بنگاهها در سن بنگاه و سن سرمایه منجر به اثرپذیری متفاوتی از رشد بهرهوری کل میگردد. همچنین رابطه بین نسبت ارزش دفتری به بازاری بنگاهها و رشد بهرهوری کل منفی است.