تاثیر مدیریت سرمایه در گردش بر کارایی شرکتهای بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
2 دانشگاه علوم پزشکی مشهد
doi
10.22051/jfm.2018.20549.1681چکیده
اندازهگیری کارایی شرکتها به دلیل اهمیت آن در ارزیابی عملکرد همواره موردتوجه پژوهشگران قرار داشته است. در این پژوهش به بررسی رابطه بین برخی سیاستهای مهم مدیریت سرمایه در گردش با کارایی شرکتها پرداختهشده است. ابتدا کارایی شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران در ایران در طی سالهای ۱۳۹۰-۱۳۹۵ به لحاظ تکنیکی و با استفاده از تحلیل پوششی دادهها که یکی از ابزارهای کارآمد است را با رویکرد پنجرهای محاسبه کردیم؛ علاوه بر این روند کارایی را نیز به لحاظ افزایش یا کاهش کارایی در شرکتها در طول زمان موردبررسی قرار دادیم. سپس با استفاده رگرسیون گشتاورهای تعمیمیافته (GMM) به بررسی تأثیر مدیریت سرمایه در گردش بر کارایی شرکتها پرداختیم و نتایج نشان میدهد که دوره وصول مطالبات دارای تأثیر معنیدار و منفی بر کارایی است و رشد فروش و نسبت جاری نیز دارای تأثیر معنیدار بر کارایی هستند، ضمن اینکه این تأثیر مثبت است.
