اثر تزریق مواد معدنی کم نیاز در اواخر آبستنی بر کیفیت آغوز و فراسنجه‌های پلاسمای بزهای لری و بزغاله‌های آن‌ها

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام

2 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام

3 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام

4 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام

5 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام

doi
10.22124/ar.2024.26053.1801
چکیده

در این آزمایش، اثر تزریق مواد معدنی کم نیاز در اواخر آبستنی بر کیفیت آغوز و ایمنی بزهای لری و بزغاله‌های آنها بررسی شد. برای این منظور از 30 رأس بز لری بالغ با میانگین وزن 40 کیلوگرم استفاده شد. دام‌ها یک ماه قبل از زمان مورد انتظار زایش بر اساس سن و وزن بدن به دو گروه 15 رأسی تقریباً یکسان تقسیم و به­طور تصادفی به تیمارهای آزمایشی اختصاص داده شدند. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- بزهای تیمار شاهد (بدون تزریق مواد معدنی کم نیاز) و 2- بزهای دریافت­کننده محلول حاوی مواد معدنی کم نیاز (مس، منگنز، روی و سلنیوم) بودند. محلول مواد معدنی کم نیاز (یک میلی‌لیتر) در چهار و دو هفته قبل از زمان مورد انتظار زایش به­صورت زیرجلدی تزریق شد. نمونه‌های خون بزها در شروع آزمایش و هفت روز قبل از زایش و در بزغاله‌ها، هفت روز پس از تولد جمع‌آوری شد. نتایج نشان داد که تزریق محلول مواد معدنی کم نیاز باعث کاهش غلظت مالون‌دی‌آلدئید و افزایش غلظت پروتئین‌کل، شاخص بریکس، فعالیت سوپراکسید دسموتاز و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل پلاسما شد (05/0>P). آغوز بزهای دریافت­کننده محلول حاوی مواد معدنی کم نیاز دارای درصد پروتئین، چربی و شاخص بریکس بیشتر و لاکتوز کمتری در مقایسه با آغوز بزهای گروه شاهد بود (05/0>P). به­طور کلی، تزریق مواد معدنی کم نیاز در اواخر آبستنی سبب بهبود وضعیت آنتی‌اکسیدانی بزهای لری و بزغاله‌های آن­ها و کیفیت آغوز شد که می‌تواند بر سلامت و عملکرد بزغاله‌ها اثر مثبت داشته باشد.