فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به­منظور بررسی تأثیر کودهای زیستی و پوترسین بر بیوماس، گره­زایی و برخی صفات مورفولوژیکی و بیوشیمیایی ماشک گل خوشه‌ای تحت شرایط دیم، آزمایشی در سال 1398 به­صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه محقق اردبیلی اجرا شد. فاکتورهای موردبررسی شامل کودهای زیستی (عدم کاربرد کودهای زیستی به­عنوان شاهد، کاربرد ریزوبیوم (Rhizobium legominuzarum)، کاربرد میکوریز (Glomus mosseae)، کاربرد توأم میکوریز با ریزوبیوم، ریزوبیوم و ازتوباکتر (Azotobacter chrocoocom strain 5)، میکوریز و ازتوباکتر، ریزوبیوم با ازتوباکتر و میکوریز] و محلول­پاشی پوترسین در سه سطح (محلول­پاشی با آب به­عنوان شاهد و محلول­پاشی 5/0 و 1 میلی­مولار پوترسین) بودند. نتایج نشان داد کاربرد توأم ازتوباکتر با میکوریز و ریزوبیوم و محلول­پاشی یک میلی­مولار پوترسین وزن ریشه، سهم برگ از بیوماس کل، قندهای محلول برگ و ساقه و بیوماس کل را به­ترتیب 33/133، 5/4، 94/31، 82/41 و 94/56 درصد نسبت به عدم کاربرد کودهای زیستی و عدم محلول­پاشی با پوترسین افزایش داد. هم‌چنین کاربرد توأم ازتوباکتر با میکوریز و ریزوبیوم و محلول­پاشی یک میلی­مولار پوترسین هدایت الکتریکی و میزان مالون­دی­آلدئید را به­ترتیب 99 و 39/125 درصد در مقایسه با عدم کاربرد کودهای زیستی و عدم محلول­پاشی با پوترسین کاهش داد. به­نظر می­رسد کاربرد کودهای زیستی و محلول­پاشی پوترسین می‌تواند بیوماس کل ماشک گل­خوشه‌ای تحت شرایط دیم را به‌واسطه بهبود صفات بیوشیمیایی و مورفولوژیکی افزایش دهد.