بررسی گفتمان برخی از فراقی های خراسان جنوبی

نویسندگان

1 استادیار گروه زبان انگلیسی و زبانشناسی دانشگاه بیرجند

2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبانشناسی دانشگاه بیرجند

3 استادیار گروه زبان انگلیسی و زبانشناسی دانشگاه بیرجند

doi
10.22034/fakh.2013.156014
چکیده

پژوهش حاضر قصد دارد از طریق بررسی گفتمان «فراقی­» در استان خراسان جنوبی برخی از باورها، نیات و مقاصد افراد در فراقی­خوانی­ها را نشان دهد. فراقی­ که در غم دوری و فراق از هر آنچه که فرد به آن تعلق ذهنی و قلبی دارد سروده می­شوند، طیف گسترده­ای از مضامین را در بر می­گیرند. در این پژوهش که یک بررسی توصیفی است، تنها به ارائه فراقی­هایی با مضمون «دوری از وطن» و «جدایی» اکتفا شده است. در این فراقی­ها باورها و اعتقادات مختلفی مانند باورهای مذهبی و دینی افراد در مورد مرگ، نفرین، دعای خیر، باور به اتحاد و پیمان برادری مسلمانان و نیز احترام به بزرگان و پیران، عشق به وطن، عشق مادر و فرزندی، استیصال در غربت، درد فراق یار و ... بازتاب یافته است. با توجه به این که با ورود فناوری، شیوه­های زندگی و تفکر افراد تغییر کرده ­است، این آواها و فراقی­ها کمتر توسط نسل جوان بکار می­روند و این فرهنگ شفاهی، رو به فراموشی است. معرفی، ثبت و بررسی و تحلیل آن­ها برای حفظ این فرهنگ ضروری می­نماید.