تحلیل آثار سعدی براساس نظریۀ اخلاق غمخواری از دیدگاه نل نادینگز
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات و زبان های خارجه، دانشگاه پیام نور، تهران
doi
10.30465/lir.2023.44809.1689چکیده
مصلح الدین سعدی شیرازی(606 – 690ه.ق) از شاعران و نویسندگان ایرانی است که در باب آموزش مباحث اخلاقی سخن گفته و از جمله مربیان بزرگ اجتماعی است که تعلیم را اساس نیکبختی و سعادت افراد میداند، به همین سبب حکمت عملی و اندرزهای تربیتی را در اشعار وحکایتهای خویش گنجانده است. این بررسی نشان میدهد که برخی اشعار و حکایتهای سعدی با مصادیق و مبانی نظری و مفاهیم اخلاق مراقبت و غمخواری و نظریههای تربیتی نل نادینگز(متولد 1929م.) فیلسوف تعلیم و تربیت امریکایی مطابقت و مشابهت دارد. نادینگز، محور تربیت اخلاقی را انسان میداند و اعتقاد دارد که شخص در غمخواری، در حالتی از رنج و اضطراب قرار میگیرد. این حالت او را بیدار میسازد تا از خود فراتر برود. بر اثر همین بیداری است که نیازهای دیگران را مانند نیازهای خود میداند و در جهت رفع آن کوشش میکند، تاجایی که نیاز دیگری را برخود فرض میداند. مقالۀ حاضر با روش توصیفی-تحلیلی میکوشد تا به این سوال اصلی پاسخ دهد که کدام مؤلفۀ اخلاقِ غمخواری از دیدگاه سعدی با نظریۀ اخلاق غمخواری نادینگز همسانی دارد؟ براساس نتایج تحقیق، دلمشغولی عاطفی برای دیگران و غمخواری برای عامۀ مردم در سطح جهانی در آثار سعدی نمود گستردهای دارد. توجه به ارزشهای انسانی و دلمشغولی عاطفی از اهمّ رویکرد سعدی در اخلاق ارتباطی است.
