بررسی نقش میانجی عدم تقارن اطلاعاتی در تبیین رابطه بین کیفیت حسابرسی و سیاست های تأمین مالی
نویسندگان
1 دانشگاه زابل
2 دانشگاه زابل
3
doi
10.22051/jfm.2018.11708.1146چکیده
در این پژوهش، نقش میانجی عدم تقارن اطلاعاتی در تبیین رابطة بین کیفیت حسابرسی و سیاستهای تأمین مالی با رویکرد الگوسازی معادلات ساختاری بررسی میشود. برای دستیابی به اهداف پژوهش، 99 شرکت از بین شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1385 الی 1392، برای نمونة آماری انتخاب شدند. عدم تقارن اطلاعاتی به کمک متغیرهای مشاهدهپذیر نوسانات قیمت سهام، خطای پیشبینی سود، اندازة شرکت و فرصتهای رشد اندازهگیری میشود و سنجش کیفیت حسابرسی با استفاده از سنجههای اندازة مؤسسة حسابرسی، نوع اظهارنظر حسابرس، دورة تصدی حسابرس و درصد سهامداران نهادی انجام میگیرد. همچنین، نسبت جمع بدهیها به جمع داراییها به عنوان متغیر وابسته، متغیر معرف سیاستهای تأمین مالی در نظر گرفتهشده است و متغیرهای سودآوری و ساختار بازار نیز بهعنوان متغیرهای کنترلی، وارد الگوی پژوهش شدهاند. نتایج حاکی از آن است که کیفیت بالای خدمات حسابرسی مستقل، تمایل شرکتها به تأمین مالی از محل انتشار سهام عادی را افزایش میدهد. همچنین، نتایج نشان داد که کیفیت حسابرسی اثر معناداری بر عدم تقارن اطلاعاتی ندارد. ازاینرو، متغیر عدم تقارن اطلاعاتی رابطة بین کیفیت حسابرسی و سیاستهای تأمین مالی را میانجیگری نمیکند و اینکه بین عدم تقارن اطلاعاتی و ساختار سرمایه نیز رابطة معناداری مشاهده نشد.