تأثیر فرهنگ بر زیباییشناسی در تاریخ هنرهای صناعی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دانشگاه الزهرا
2 دانشیار دانشگاه الزهرا
doi
10.22111/jhr.2018.3688چکیده
فهم ما از زیبایی ریشههای فرهنگی دارد. فرهنگ و بازنمودهای فرهنگی، ملاکهای زیبایی را برای ما درطولِ تاریخ تبیین و تعریف میکند. بخش مهمی از ادراک زیبایی یعنی ادراک معنا، نشانها و نمادها علاهبر آنکه در زیباییشناسی واجد اهمیت خاص است، مشخصکنندة خصوصیات و چگونگی ارتباط مردم با هنرهای صناعی نیز هست. هنرهای صناعی بخشی یکپارچه از میراث فرهنگی بهشمار میروند و در بررسی زیباییشناسانۀ میراث فرهنگی در هنرهای صناعی همواره یک طرف رابطه را مردم تشکیل میدهند. در اینجا سؤال اصلی این است که مردم در ارتباط با هنرهای فرهنگی، زیبایی را چگونه ارزیابی میکنند یا چگونه هنری را زیبا میدانند؟ متغیرهای تأثیرگذار بر درک زیباییشناسی هنرهای صناعی از دیدگاه مخاطب چیست؟ هنرهای صناعی بخش جداییناپذیر زندگی روزمرهاند و به زندگی و محیط فردی و اجتماعی شکل میدهند. مفهوم لذت ناشی از زیبایی در انسان سنتی از راه استفاده و کاربرد هنرهای صناعی در زندگی پدید میآمده است و ما نمیتوانیم این لذت را با لذت ناشی از هنر جدید مقایسه کرده و در یک عرض قرار دهیم. آثار هنری جدید که در امتداد سنت هنری گذشته تولید میشوند با یادآوری حس لذت از وجود خاطرۀ زمانی و مکانی گذشته، معنا مییابند. ولی در بسیاری از موارد این یادآوریها بهعلت قطع در تکرار و استمرار، نیاز به تعلیلسازی دارد. در این پژوهش سعیاست به معیارهای فرهنگی مشترک برای لمس و درک زیبایی در هنرهای صناعی ایران پرداخته شود و این هدف، با توجه به تعریف فرهنگ و کارکردهای زیباییشناسی هنرهای صناعی دستیافتنی است.شده
