کاربست آیندهپژوهی در مطالعات انتخابات گذشته ریاست جمهوری در ایران؛ (مطالعه موردی: انتخابات ریاست جمهوری سال 1400)
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استادیار گروه مدیریت بحران، دانشگاه جامع امام حسین(علیهالسلام)،تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری آیندهپژوهی، دانشگاه جامع امام حسین(علیهالسلام)، تهران، ایران
doi
چکیده
در جهان آشوبزده کنونی، آنچه سبب شده تا توجه به آینده در کانون توجهات قرار گیرد، استفاده از فرصتهای نهفته در آن، بهمنظور تابآوری و جلوگیری از غافلگیری است. این موضوع سبب شده است تا بسیاری از افراد و سازمانها، همواره در پی کشف آینده و اقدام پیشدستانه برای بهرهمندی از منافع آن باشند. یکی از مهمترین بسترهای این نگاه در ایران، انتخابات ریاست جمهوری میباشد که در سال 1400، نقطه تمرکز جریانهای گوناگون برای کاهش یا افزایش میزان مشارکت مردم در آن شده است. در این مقاله ابتدا محیط پیرامونی مشارکت در انتخابات 1400 دستهبندی و پیشرانهای هر دسته مورد تحلیل قرارگرفته است. فراتحلیل نظرات نخبگان براساس بررسی روندهای موجود در جامعه و فضای اجتماعی، نشان میدهد که عدم قطعیتهای کلیدی پوششدهنده سایر عدم قطعیتها، دو عامل "امید و معیشت" هستند؛ به این معنا که هرکدام از پیشرانها میتواند تأثیر مثبت یا منفی بر امید اجتماعی و همچنین بر بهتر یا بدترشدن وضعیت معیشت جامعه داشته باشد. پس این دو، بهعنوان چارچوب سناریوها ایفای نقش میکنند. درنهایت چهار سناریوی مشارکت شورآفرین، مشارکت مردم برای تغییر شرایط، مشارکت سلبی و نه به صندوق (مشارکت حداقلی) بهعنوان سناریوهای میزان مشارکت در انتخابات تعیین و بررسی شدهاند.