بازیابی فرهنگ ایران باستان در دورةآلِ بویه: مشروعیت سیاسی حکومت
نویسندگان
1 عضو هیئت علمیگروه تاریخ دانشگاه بیرجند
2 دانشجوی دوره دکتری
3 گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22111/jhr.2017.2973چکیده
ایجاد حکومت و اعمال قدرت توسط یک فرد یا گروه و تداوم و پذیرش آن توسط مردم،همواره از دغدغههای اصلی حاکمان و فرمانروایان در جوامع مختلف بوده است که اغلب از آن به عنوان تلاش برای کسب مشروعیت سیاسی یاد میشود. از آنجا که امیران بویه ای در زمانی کوتاه از زندگی ساده قبیلهای به حاکمیت منطقه وسیعی دست یافتند و از قبل الگو و برنامهای مناسب برای حفظ و تداوم قدرت نداشتند، ناگزیر بودند که این الگو را از شهریاران پیش از اسلام به ویژه ساسانیان که در سده چهارم هجری قمری ارج و منزلت بسیاری در نزد مردم داشتند، اقتباس و با شرایط زمان منطبق کنند. بنابراین آلِ بویه برای این که حکومتشان توسط مردم بهتر پذیرفته شود، در صدد برآمدند تا با بهرهگیری از مفهوم سیاسی سلطنت در ایران باستان یعنی الهی بودن حکومت، وراثت و عدالت به حکومت خود مشروعیت ببخشند. در این پژوهش تلاش بر آن است تا با استخراج اطلاعات از منابع و پژوهشها و با استفاده از رویکرد تاریخی و روش تحلیلی و توصیفی، به اقدامات آلِ بویه برای کسب مشروعیت بپردازد.