بررسی مفهوم زمان براساس آرای ابنسینا در نسبت با مطالعات آیندهپژوهی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران.
3 مربی گروه الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان ، پردیس زینبیه پیشوا، تهران، ایران
doi
چکیده
زمان، یکی از مسائل کهن فلسفی است که ذهن فلاسفه را به خود مشغول کرده است. زمان، مانند دیگر موجودات هستی از آفرینشهای خداوند است که همواره حرکتی روبهجلو دارد. زمان اهمیتهای متنوع با نقشهای سلسلهمراتبدار و طبقهبندیشده، سرعت و شتاب، افق و طولهای متنوع برای پدیدهها دارد. ازاینرو زمان را میتوان بستر تولد، رشد، تکوین و اضمحلال تمام پدیدهها دانست. هر پدیدهای خصیصههای زمانی خاص خود را دارد. در این پژوهش نسبت بین نظریه زمان ابنسینا و مطالعات آیندهپژوهی موضوع مطالعه است. اطلاعات گردآوریشده به روش کتابخانهای از فیشبرداری اسناد، به روش استدلال منطقی- فلسفی صورت گرفته است. ازنظر ابنسینا زمان مقدار حرکت است و انسان با التفات به وجدان، اندیشه و عقل درمییابد که وجود زمان، امری بدیهی و واقعی است نه موهوم. بنابراین، باتوجهبه مفهوم زمان، در مطالعاتآیندهپژوهی باید توجه داشت که آینده بهعنوان بخشی از زمان، همراه با حرکت است؛ لذا شناخت آینده، ساخت آینده و جامعهسازی، مستلزم شناخت واقعی از نحوه حرکت جوامع است.