نفوذ غرب در نقّاشی ایران از ابتدای حکومت قاجار تا پایان عصر ناصری
نویسندگان
1 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
2 کارشناس ارشد تاریخ ایران اسلامی از دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22111/jhr.2017.2980چکیده
دورهی قاجار یکی از مهم ترین مقاطع هنری ایران محسوب میگردد، چراکه تأثیر پذیری از هنر غرب به ویژه در نقّاشی به صورت محسوسی بروز یافت. با وجود اینکه هنر نقّاشی در دورهی قاجار تا حد زیادی بر اساس بنیادهای هنری عصر صفوی استوار شده بود، در برابر وجوه متنوع هنر غرب که تا حد بسیار زیادی به صورت ظاهری دریافت میگردید، تحت تاثیر قرار گرفت. در این بین تلاش همزمان و درعین حال متناقض برای تقلید از سنتهای درباری و متعاقبا دستاوردهای غربی آغاز شد که نتیجه آن نه تنها بازگشت صحیح و مستقل به روش های سنتی نبود، بلکه هنرمندان و حامیان آنان نیز در فراگیری صحیح و کامل دستاوردهای غربی نیز چندان موفقیتی به دست نیاوردند و صرفا نمود بصریِ آن به صورت التقاطی سطحی در آثار هنری و ثمرهی آن کاهش تدریجیِ اسلوب ایرانی و گرته برداری از آثار نقاشّان رنسانس از سوی هنرمندان ایرانی و ایجاد سبکهایی تلفیقی به ویژه در عصر ناصری بود. پژوهش حاضر بر آن است تا با روش توصیفی- تحلیلی و تکیه بر تحقیقات جدید به بررسی روند نفوذ سبکهای غربی در نقّاشی ایران از ابتدای دوره قاجار (1210ق/ 1795م.) تا پایان عصر حکومت ناصرالدینشاه (1313ق/ 1895م.) و متعاقبا رویکرد پادشاهان قاجار و نقّاشان درباری پرداخته و آن را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد.