فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در حال حاضر استفاده از مصالح تراشه آسفالتی به­ عنوان مصالحی ارزشمند در ساخت روسازی­ های آسفالتی جدید و یا استفاده از آن‌ها در لایه­ های مختلف روسازی مانند لایه اساس به­‌منظور کاهش هزینه­ های ساخت و همچنین کنترل آلودگی محیط‌زیست مورد توجه است. از طرفی مهم‌ترین مواردی که اکثر محققین حاضر به آن توجه دارند، دوام این­ گونه روسازی­ ها است. اهمیت این موضوع از آنجایی نشئت می‌گیرد که روسازی بادوام منجر به کاهش هزینه‌های ترمیم و نگهداری و در کل کاهش نسبت مخارج روسازی می‌شود. هدف از این مقاله بررسی معیارهای مختلف دوام مخلوط­ های تثبیت‌شده اساس با سیمان حاوی مقادیر مختلف تراشه آسفالت است. در این راستا نمونه­ های مقاومت فشاری و کششی غیرمستقیم در درصدهای مختلف وزنی تراشه آسفالت شامل 0%، 40%، 60% و 80% و در درصدهای مختلف وزنی سیمان شامل 3%، 5% و 7% ساخته شد. سپس مقاومت فشاری محدود نشده 7 و 28 روزه، مقاومت کششی غیرمستقیم 7 روزه و آزمایش تر و خشک شدن بر روی آن­ها انجام شد و بر اساس معیارهای مختلف دوامی مانند نسبت مقاومت کششی غیرمستقیم مرطوب به خشک، TSR (Tensile Strength Ratio)، حداکثر مقاومت فشاری به­ منظور کنترل صلبیت لایه تثبیت‌شده، درصد افت وزنی نمونه­ های تثبیت‌شده، درصد تغییرات حجمی نمونه و درصد تغییرات مقاومت فشاری بعد از 12 سیکل تر و خشک شدن نمونه ­ها، سعی شد تا درصد بهینه تراشه آسفالت تعیین گردد. بر این اساس اضافه شدن مقدار پیشنهادی 40 تا 60 درصد تراشه آسفالت به مخلوط اساس تثبیت‌شده با سیمان برای تغییر رفتار لایه تثبیت‌شده از صلب به انعطاف­ پذیر و بهبود عملکرد دوامی این­گونه مخلوط­ ها توصیه می ­شود.