جایگاه زادبوم پنداری در الگوی رای کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری در دوره یازدهم

نویسندگان
doi
چکیده

برگزاری انتخابات آزاد و عادلانه و وجود رقابت سیاسی یکی از وجوه دموکراسی و مشروعیت نظام-های سیاسی محسوب می گردد که در جوامع در حال گذار به دموکراسی از اهمیت دوچندان برخوردار است. جغرافیای انتخابات برای نیل به مشارکت حداکثری مردم از ابزارها و شیوهای متنوع و گوناگونی بهره می برد، که یکی از آنها اثر همسایگی یا به عبارتی زادبوم پنداری است. زادبوم؛ گستره ای جغرافیایی است که به واسطه همانندی های هویتی، ساکنان، در ابعاد فرهنگی، زبان، مذهب و تاریخ از گونه ای وحدت رویه در کنش اجتماعی و سیاسی برخوردار می باشد. از این رو، استمرار واژگانی همانند: همشهری، هم طایفه، هم زبانی، هم استانی و مانند آنها، نمودی از حس زادبوم پنداری است. به تناسب تعریف فوق، در ایران- گستره ای از یک یا چند استان همگون از نظر زبان و قومیت درباره نامزد ویژه ای به توافق نانوشته ای می رسند تا از وی حمایت کنند، و معمولا آن ناحیه پایگاه حمایتی او به شمار می رود. این پژوهش به دنبال بررسی و تحلیل نقش متغیر زادبوم پنداری (اثر همسایگی) در الگوی رای کاندیدای یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران است. نتایج پژوهش نشان می دهد متغیر زادبوم پنداری در الگوی رای سه کاندیدا از شش کاندیدا یعنی آقایان روحانی، رضایی و قالیباف تاثیر داشته است و درباره آقایان جلیلی، ولایتی و غرضی به دلایلی مشهود نیست.